چو كرد آسمان قدر عالى مقام * طواف چنان كعبهءاى را تمام
برون آمد آن ماه ناكاسته * لب از آستان بوسى آراسته
و به ايثار نذورات و تصدقات به ارباب استحقاق و اصحاب حاجات اشارت فرموده و از روضهء مقدسه بيرون خراميده تا جلوخان و دربسته زنجير آمده بر كميت دولت سوار شده بطالع سعد و كامرانى بساعت فيروز و بختيارى بچهارباغ كه از مستحدثات پادشاه مرحوم ميرزا شاهرخ است و سلاطين جغتاى و شاهزادههاى جهانفرساى كه دارايى آنولايت داشتهاند هر كدام منزلى ساختهاند فرود آمده بر بستر استراحت و متكاى استراحت قرار گرفت . بعد از چند روز در ديوان نشسته در گنبدى كه كپك ميرزاى ولد سعيد دارين ميرزا سلطان حسين بايقرا ساخته بود اوقات خجسته ساعات را به آمد و شد مردم جهت تهنيت و مباركى دارايى مملكت و سلطنت مصروف داشت . بعد . . .
ص 386 س 10 : قورچيان و تمامى غازيان و كافهء بزرگان كل ممالك محروسه از جميع مناهى توبه كرده مؤكد به قسم سازند و احكام و پروانجات . . .
ص 386 س 18 : به جنات عدن انتقال فرموده آن حضرت را از تبريز بمشهد مقدس مزكى نقل كرده در پائين پا در پهلوى قاضى جهان حسنى مدفون گشت و خواجه عبدى بيك مستوفى در تاريخ گفته ، تاريخ :
تاريخ وفات صدر فرخنده صفات * از هجرت مصطفى عليه الصلوات
باشد سه عدد مرتبهء آحادش * ضعفش عشرات و جمع اين هر دو مات
ولادتش در سنهء 888 مدت عمرش هشتاد و شش سال مدت صدارتش بيست و يكسال . مير مرحوم از افاضل سادات . . .
ص 387 س 2 : تضييقات و شرح و حواشى دارند از جمله در زمانى كه در مشهد مقدسهء غريهء غرويه على رامنها الف الف صلوة و سلام و تحيه در ملازمت نواب مجتهد الزمانى شيخ على عليه الرحمه بودهاند حسب الاشارهء عليهء آن حضرت رسالهء در باب غيبت حضرت صاحب العصر و الزمان و خليفة الرحمن عليه صلوة من اللّه الملك المنان نوشته بجلاء العيون موسوم ساختهاند و ادلهء سمعيه و عقليه در باب ظهور آن حضرت مذكور گردانيدهاند و رسالهء لعنيه را كه حضرت شيخ نوشته با فصح عبارات و الطف استعارات ترجمه فرمودهاند و هم درين سال براق خان . . .
ص 387 س 8 : شيخ اغلن بن املتى اغلن بن ايبه خواجه بن بغناى بن بلعان بن شيبان بن جوجى . . .
ص 387 س 16 : سال سى و چهارم از پادشاهى آن خاقان اقليم چهارم نوروزئيلان ئيل پنجم جمادى الاول مطابق سنه 964 درين سال . . .
ص 388 س 15 : به قلعهء قهقهه رسانيد نواب ميرزايى قريب به دو هزار تومان اسباب و يراق و اثاث و يراق بيويات و دواب خود را كه همراه داشت بر سكنه و متوطنه و زوار عتبات عاليات نذر نموده مولانا عماد الدين على قارى استرآبادى را كه از صلحاء زمان بود و در خدمت شاه