تخطي إلى المحتوى الرئيسي

خاطرات و خطرات ( فارسى ) — صفحة 427

مساهمون:

ص٤٢٧
روى كشتى پرنس اف ولز طرح كشى در ميدان قهر و آشتى ريخته شد بر هشت فصل : عدم طمع به خاك يكديگر . مخالفت با تغييرات در حدود كه با موافقت آزاد ملل مربوطه نباشد . شناختن حق ملل در انتخاب حكومت خود . تسهيل امر تجارت ملل خواه غالب خواه مغلوب و كمك اقتصادى . برانداختن ظلم ( نازى ) . اقامهء صلحى كه همه برخوردار باشند . آزادى مراوده در درياها . خلع سلاح مللى كه ممكن است دست به تعدى بيازند ( تشخيص متعددى را كى بدهد ) . اگر اين هشت در به روى ملل گشوده ميشد دنيا بهشتى ميگشت متأسفانه بالا رفتيم آب بود پائين آمديم دوغ بود قصهء ما دروغ بود ، ميرسيم و مىبينيم چه ميگفتند و چه كردند .
بزرگى سراسر بگفتار نيست * دوصد گفته چون نيم‌كردار نيست

فرمان اعلان جنگ

بنا بپيشنهاد دولت بر طبق اصل پنجاه و يكم قانون اساسى از تاريخ 17 شهريور 1322 حالت جنگ را بين كشور خودمان و آلمان مقرر و اعلام ميداريم . براى مزيد استفاده از مقررات منشور اتلانتيك كه دول متحدهء امريكا و انگليس بر آن توافق كرده‌اند و دولت شوروى نيز در سپتامبر آن سال اصل مزبور را تأييد كرده است و دولت شاهنشاهى هم تمايل خود را به آن اصل ابراز مينمايد ، بين ايران و دولتين انگليس و شوروى پيمان اتحاد بسته شد 6 بهمن 1320 مشتمل بر 9 فصل و سه ضميمه از طرف ايران على سهيلى وزير امور خارجه ، از طرف انگليس سرريدر ويليام بولارد وزير مختار و نمايندهء فوق العادهء انگليس ، از طرف جماهير شوروى آقاى آندره آندرويچ اسميرنف سفير كبير فوق العاده شوروى . نمايندگان فوق بموجب اختيارات ثابته موافقت كردند : 1 - تعهد مشترك و منفرد در حفظ حاكميت و تماميت ايران . 2 - انعقاد پيمان فيما بين . 3 - تعهد مشترك و منفرد در دفاع ايران از حملهء آلمان يا دولت ديگر . اعليحضرت پادشاه ايران متعهد ميشوند با تمام وسايل غير از قواى نظامى با دول متحده همكارى كنند و بدول متحده حق غير محدود در استفاده از وسايل ميدهند ، خاك ، آب ، راه رودخانه ، بنادر ، ميدان تلفن و تلگراف و مساعدت در فراهم آوردن مصالح و كارگر . حوائج ضرورى ايران منظور خواهد بود . 4 - حضور قواى نظامى دول در خاك ايران اشغال نظامى نخواهد بود و باز تنظيم قراردادهاى مخصوص براى معاملات و طريق واگذارى ابنيهء متحدين پس از جنگ بايران و حدود مصونيتها كه قواى دول متحده از آن برخوردار خواهند بود . 5 - بردن قواى خود پس از اتمام جنگ با آلمان و شركاى او در منتها شش ماه بعد و اگر زودتر صلح شد بدون درنگ پس از صلح . 6 - دول متحد با كشور ديگر قرارى در بين نخواهند آورد كه از جهتى به حال ايران مضر باشد و بر خلاف اين پيمان پيمانى نخواهند بست ، در امور مربوط بايران با ايران شور خواهند نمود . اعليحضرت هم در روابط خود با كشورهاى ديگر روابط دوستىاى منافى اين پيمان اختيار نخواهند كرد . 7 - تعهد سعى در رفع اشكالات كه در نتيجهء جنگ حاضر پيش بيايد . 8 - دوام اين پيمان تا موقع بيرون بردن قواى متحدين از ايران خواهد بود . 9 - اين پيمان براى طرفين الزام‌آور است .