( 25 ) ( ما لَكُمْ لا تَناصَرُونَ ) : ( و از آنها مىپرسند ، چه شده كه مانند دنيا از يكديگر حمايت نمىكنيد ؟ ) ( 26 ) ( بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ ) : ( بلكه ايشان امروز تسليمند ) در آنجا به آنها خطاب مىشود كه شما را چه شده كه يكديگر را يارى نمىدهيد ، همانطور كه در دنيا پشتيبان يكديگر بوديد و در برآمدن حوائج خود و به مقصد رسيدن ، از يكديگر كمك مىگرفتيد ؟ يعنى چرا در اينجا از اطاعت حق استكبار نمىكنيد ، همانطور كه در دنيا استكبار مىورزيديد ؟ بعد خداوند خود در جواب مىفرمايد : بلكه ايشان امروز تسليم شدهاند و جايى براى تكبّر برايشان نمانده و ديدگانشان خاشع گشته و گرد ذلّت صورتهايشان را پوشانده از اين دو آيه استفاده مىشود كه مورد سؤال و بازخواست آنها ، عبارتست از هر حقّى كه در دنيا از آن روى گردانيدهاند ، چه اعتقاد حق و چه عمل حق و علّت روى گردانى آنها در برابر حق دو امر بوده : تكبّر و پشت گرمى به يارى و كمك ديگران ، كه هر دو در آنجا ساقط مىشود . ( 27 ) ( وَ أَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ يَتَساءَلُونَ ) : ( بعضى به بعضى ديگر رو مىكنند و از يكديگر پرسش مىنمايند ) ( 28 ) ( قالُوا إِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتُونَنا عَنِ الْيَمِينِ ) : ( پيروان به سردمداران گويند : شما بوديد كه از روى بشارت و ميمنت مىآمديد و ما را به دين خود دعوت مىكرديد ) ( 29 ) ( قالُوا بَلْ لَمْ تَكُونُوا مُؤْمِنِينَ ) : ( گفتند بلكه خود شما بنا نداشتيد ايمان بياوريد ) ( 30 ) ( وَ ما كانَ لَنا عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطانٍ بَلْ كُنْتُمْ قَوْماً طاغِينَ ) : ( و ما بر شما تسلّطى نداشتيم ، بلكه خودتان مردمى طغيانگر بوديد ) ( 31 ) ( فَحَقَّ عَلَيْنا قَوْلُ رَبِّنا إِنَّا لَذائِقُونَ ) : ( و در نتيجه حكم خدا دربارهء ما حتمى گشت و ما عذاب را خواهيم چشيد ) ( 32 ) ( فَأَغْوَيْناكُمْ إِنَّا كُنَّا غاوِينَ ) : ( پس ما شما را گمراه كرديم ، چون خودمان گمراه بوديم )
ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى )ج ۴ — صفحه 86
پدیدآورندگان: فاطمه مشايخ
ص۸۶