پرش به محتوای اصلی

ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى )ج ۴ — صفحه 88

پدیدآورندگان:

ص۸۸

شاعر و ديوانه خدايان خود را رها كنيم ؟ ) ( 37 ) ( بَلْ جاءَ بِالْحَقِّ وَ صَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ ) : ( بلكه او حق را آورده و پيامبران قبلى را تصديق مىكند ) مىفرمايد : اينها به جهت مجرم بودنشان ، وقتى كلمهء توحيد و اخلاص بر آنها عرضه مىشود به جاى آنكه به آن ايمان بياورند ، آن را انكار كرده و استكبار مىورزند و سپس در مقام انكار رسالت به رسول گرامى تهمت مىزنند و او را ديوانه و شاعر مىنامند ، يعنى مىگويند كتاب خدا شعر است و خداوند در ردّ گفتار آنها مىفرمايد : بلكه آنچه او آورده ، يعنى قرآن ، به حق است و در آن رسالت ساير پيامبران تأييد و تصديق شده ، پس همچون شعرهاى باطل و سخنان ديوانگان نيست و بدعت و مطلب نو ظهورى هم در آن وجود ندارد بلكه سخنان پيامبران سابق را تأييد مىنمايد . ( 38 ) ( إِنَّكُمْ لَذائِقُوا الْعَذابِ الْأَلِيمِ ) : ( محقّقا شما عذاب دردناك را خواهيد چشيد ) ( 39 ) ( وَ ما تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ) : ( و جز بدانچه عمل مىكرديد جزا داده نمىشويد ) با اين كلام آنها را به جهت استكبار و ردّ حق بوسيله باطل ، تهديد و انذار نموده و در ادامه مىفرمايد جزايى كه به شما مىرسد هيچ ظلمى در آن نيست چون عين عملتان به سوى شما باز مىگردد و در اين صورت ديگر ابدا شائبه ظلم وجود نخواهد داشت . ( 40 ) ( إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ) : ( جز بندگان خالص شدهء خدا ) ( 41 ) ( أُولئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ ) : ( كه ايشان رزقى معلوم و معيّن دارند ) ( 42 ) ( فَواكِهُ وَ هُمْ مُكْرَمُونَ ) : ( ميوه‌هايى و ايشان گرامى هستند ) ( 43 ) ( فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ ) : ( در بهشتهاى پر نعمت ) ( 44 ) ( عَلى سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ ) : ( بر تختهايى در برابر هم ) ( 45 ) ( يُطافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ ) : ( قدحهايى از آب بهشتى از هر سو برايشان مىگردانند ) ( 46 ) ( بَيْضاءَ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ ) : ( آبى زلال و سپيد و لذت بخش براى نوشندگان ) ( 47 ) ( لا فِيها غَوْلٌ وَ لا هُمْ عَنْها يُنْزَفُونَ ) : ( كه نه در آن ضرر و فسادى است و نه