روشنايى هدايت براند و آنگاه در مقام بشارت به افراد مؤمنى كه اعمال صالح مىكنند ( چون ايمان بدون عمل صالح محقّق نمىشود ) مىفرمايد : خداوند چنين كسانى را وارد در بهشتهايى چنين و چنان مىسازد .
و آنها تا ابد در آن جاودانه خواهند بود و حقيقتا خداوند چه رزق نيكويى به آنها عطا كرده كه آن رزق در دنيا ايمان و عمل صالح است و در آخرت بهشت جاويد .
( 12 )
( اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ وَ مِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ يَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ بَيْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَحاطَ بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْماً )
: ( اللّه خدايى است كه هفت آسمان و زمين را مثل آن بيافريد و امر او در بين آنها پيوسته نازل مىشود تا بدانيد كه خدا بر هر چيز تواناست و خدا بر همه چيز احاطهء علمى دارد )
ظاهرا مىفرمايد : خدايى كه براى شما رسول فرستاده و شما را هدايت كرده ، همان معبوديست كه هفت آسمان و هفت زمين را آفريده « 1 » ، و يا شايد مىخواهد بفرمايد :
خداى تعالى از زمين چيزى خلق كرده ، كه مثل آسمانهاى هفتگانه است ، يعنى همان انسانى كه موجودى مركّب از مادّه زمينى و روحى ملكوتى و آسمانى است .
در ادامه مىفرمايد : خداوند امر خود در بين اين آسمانها و زمين نازل مىكند و امر خدا همان كلمهء ايجاد اوست كه در آن صورت ، تنزّل امر در بين آسمانها و زمين ، شروع كردن به نزول از مصدر امر به طرف آسمانهاست ، كه يكى به سوى ديگرى نازل مىشود ، تا به عالم ارضى برسد « 2 » .
به هر جهت مىفرمايد : اين ايجاد و اين تدبير امر ، براى آنست كه هر متفّكرى كه در مسأله خلقت بيانديشد ، بدون هيچ شك و ترديدى بفهمد و بداند كه قدرت خداى تعالى شامل هر چيز و علم او محيط بر همه چيز است ، پس بر خردمندان مؤمن واجب است كه از مخالفت امر او بپرهيزند و خدا ترس باشند .
هامش
( 1 ) . مراد از هفت زمين ، يا هفت كرهء آسمانى است كه ساختمانشان مانند زمين است و يا كره زمين است كه طبقات آن تو در توست و به هم احاطه دارد و يا قارهها و خشكىهاى هفتگانه روى كره زمين است .
( 2 ) . همچنانكه در آيه 12 سوره حم سجده و آيه 5 سوره الم سجده به اين مطلب اشاره شده .