در ستايش پروردگار
فى توحيد ايزد تعالى و فى تعريف كشورستانى نواب خانى بن خان امام قلى خان
از اول به نام بزرگ خدا * سر دفتر نطق را برگشا ( a 6 )
سخن را بنام خدا بازگوى * مراد خود از نام نامى بجوى
زمين و زمان را در آور ز جاى * ز توحيد پردازى « 1 » كبرياى
جهان آفرين آفرينندهاى * چه تو كس نديدست بينندهاى
فروزندهء ديده و ديدهها * بقابخش تركيب پوسيدهها
مدد بخش نطق زبان آوران * عليم همه آشكار و نهان
برازندهء نه رواق سپهر * فروزندهء مشعل ماه و مهر
زهى قدرت و صنع ، كز نور ذات * نظر داده بر جمله ممكنات
فزوده چو روزى به شبهاى تار * شب تار در ديده مور و مار
هامش
( 1 ) . اصل : بردارى .