بر وفق « الناس على دين ملوكهم » مزاوجان مشار اليهما نيز در اشاعت مكارم شريعت كه عبارت از آثار علم و عدل و احسان است اقتفاء سنن مرضيهء بندگى حضرت پادشاه اسلام نموده وظائف اجتهادات حميده به تقديم رسانيدند ، و بنور عقل كه در صدور ايشان حكم « كمشكوة فيها مصباح » دارد امتياز ميان اضدادى كه سابقا مبين گشته از خير و شر ، نفع و ضرر ، انقياد و عناد ، صلاح و فساد فرموده معلوم كردند كه بنىآدم دراين دار مستعار كه منزل گذار است نه محل قرار بر مثال مسافرانند و دنيا گذرگاه ايشان است ، و بطون امهات مبدأ نهضت ، و منزل عقبى مقصد ، و مدت بقا مقدار مسافت ، و سالهاى زمان زندگانى منازل ، و شهور عهد حيات فرسنگ ، و ايام زندگانى اميال ، و انفاس معدوده خطوات ، كه او را بصواب منزل آخرت مىبرد ، مانند كشتى كه راكب را به سفر مىبرد كما قال امير المؤمنين و امام المسلمين على بن ابيطالب عليه السلام و [ كرم اللّه ] وجه [ ه ] : الناس سفر و الدنيا دار ممر لا دار مقر و بطن امه مبدأ سفره و الاخرة مقصده و زمان حيوته مقدار مسافته و سنوه منازله و شهوره فراسخه و ايامه امياله و انفاسه خطاه يسار به سير السفينة راكبها » و همين معنى را گفتهاند :
و ما الناس الانهزة لحوادث * تصادمهم تترى على حين غرة
ما هذه الدنيا بدار اقامة * و منزل امن من طوارق محنة
ولكنها دار ابتلاء و حسرة * و مربع هم و استكانة عبرة
مواهبها عارية مستردة * و اربابها رهن المنى و المنية
مسراتها مقرونة بمسائة * و دائاتها مكفوفة بمضرة ( ؟ )
و حق جل و على ايشان را بدار السلام دعوت فرموده كه « و اللّه يدعوا الى دار السلام » به گوش هوش بشارت غيبى شنيده كه
بيت
بهر تو در باغ خلد هشت سرادق زدند * بهر نهم چرخزن قبه خرگاه را
سدرهنشين شو كه گشت روح قدس رهبرت * در خس دنيا مبند همت كوتاه را
لاجرم عنان همت خود را بصوب اعداد زاد ليوم الميعاد معطوف گردانيده اذخار كنوز سعادت ابدى كه هر آينه مستتبع درك مثوبات سرمدى خواهد بود وظائف اجتهادات مرضيه بتقديم رسانيدند كه « و من اراد الاخرة و سعى لها سعيها و هو مؤمن فاولئك كان سعيهم مشكورا » . اما در روز محشر كه زمان عرض اكبر باشد از قيل « بالاخسرين اعمالا الذين ضل سعيهم فى الحيوة الدنيا و هم يحسبون انهم يحسنون صنعا » نباشند مبنى بر اين مقدمات مولاة عالية كبرى جليلهء كريمهء مشار اليها وفقها اللّه لبناء مبانى المبرة و الحسنى