تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع مفيدى ( فارسى ) — صفحة 701

مساهمون:

ص٧٠١

احمدآباد تفت

محليست خوش‌هوا و مكانيست دلگشا ، آب زلالش خاصيت آب حيات ظاهر سازد و انفاس باد شمالش دل پژمرده را حيات جاويد بخشد . اطرافش باغات بسيار مشتمل بر انواع اشجار و درختان ميوه‌دار و گلهاى خوشبوى و رياحين دلجوى . درختان نونهالش از بسيارى اثمار چون پيران پشت خميده ، و ميوه‌هاى حلاوت آميزش چون حلواى بهشتى بىحرارت آتش رسيده . اين قريه داخل متملكات سركار نواب آفتاب احتجاب بلقيس مكان عليهء عاليهء متعاليه زينب بيگم صبيهء صلبيهء نواب جنت مكان عليين آشيان ابو الفتح سلطان طهماسب بهادرخان [ 132 ب ] بود و آن مهد عليا در حين حيات به سركار نواب مريم‌شان خان‌بيگم فروخته آن وجه را مقرر فرمود كه صرف اخراجات مزار منور نمايند . و الحال آن محل به عنوان ملكيت شرعى در تصرف عالى حضرت سامى رتبت مظفر حسين ميرزا و حضرت سيادت منقبت نجابت مرتبت خلف السادات شمسا ميرزا محمد رفيعا قرار دارد .

فراشاه

محليست دلگشا و به عذوبت ماء و لطافت هوا موصوف و به وفور اثمار حلاوت آثار معروف و در دو فرسخى قريهء تفت واقع گشته .

مزرعهء خواجه سيف الدين محمود

آن موضع بهشت قرين در حوالى فراشاه واقع و در زمان سلطنت اعليحضرت خاقان رضوان مكان سلطان شاه صفى صفوى بهادر خان به سعى مرحوم خواجه سيف الدين محمود نقشبندآباد گشته و تا كنون در تصرف ورثه و اقوام مرحوم مزبور است .

مزرعهء رضىآباد حوالى طزنج

در سنهء خمسين و الف كه رفعت و معالى پناه زبدة الاماثل ميرزا محمد ابراهيم به منصب تصدى خالصهء سركار خاصهء شريفه سرافرازى داشت به احداث آن سعى موفور به تقديم رسانيده درختان سفيدار و بيد و غيره نشايند و آن محل را به اسم
جامع مفيدى ( فارسى ) — صفحة 701 | ايرج افشار / محمد مفيد مستوفى بافقى