خرج نمىتوان نمود ، باردوى معلى رفته از جانب خاقان عليين آشيان بمنصب كلانترى دار العبادهء يزد سرفراز شده مراجعت نمود و مدت بيست سال به آن منصب قيام نمود . و بعد از فوت او خلف ارجمندش ميرزا شاهمير روغنى به همان منصب بدستور والد مغفورش سرفراز گرديد و مدت بيست و هفت سال كلانتر به استقلال بود و عمارات ايشان در بلدهء يزد و توابع بسيار است و در محل خود سمت گزارش « 1 » خواهد يافت ، انشاء اللّه تعالى .
اكنون رجوع مىشود بمابقى حكايات و اتمام عمارات زمان سلطان علاء الدوله .
در تاريخ قديم و جديد مسطور است كه سلطان علاء الدوله بامراء اربعه كه ذكر ايشان گذشت در سال اثنى و ثلثين و خمسمائه امر فرمود كه حصارى در گرد شهر بكشند و ايشان يزد را حصار كردند ، از كنار باغ بهشتى تا درب كوشكنو و درب قطريان بر جهاى عالى ساختند و چهار دروازه مفتوح كردند و درهاى آهنين نصب نمودند و نام اين چهار امير بر دروازهها [
b
62 ] نقش به خط كوفى بر آهن نقش نمودند . اول درب كوشكنو ، دوم درب قطريان كه اكنون بدرب [ ] شهرت يافته ، سوم درب مهريجرد ، چهارم درب كيا .
و متعلقان و ملازمان سلطان علاء الدوله هريك عماراتى ساختند .
آوردهاند كه ارسلان خاتون حرم سلطان علاء الدوله را دو خواجهسرا بود :
يكى خواجه صواب و ديگر موسوم بخواجه لالاريحان . خواجه صواب قنات صواب كه الحال به آب سوا شهرت يافته احداث نمود و در ميانهء شهر و كثنويه دهى بساخت و آب آن قنات در آن محل شرب ميشد و بمرور آن قريه خراب شده آن آب را داخل مياه محمودآباد رستاق نمودند و الحال مردم اكثر محلات داخل شهر از آن آب مستفيض ميگردند .
و ارسلان خاتون را دو كنيزك خاص بود : يكى ابر و ديگرى مباركه ، و اين دو كنيزك دو قنات متصل يكديگر احداث نموده آب آن [ را ] جارى ساختند و الحال آن قنات به ابر و مباركه مشهور گرديده و سرچشمهء آن محلهء خلف خانعلى است و
هامش
( 1 ) - اصل : گذارش