پس شب نوزدهم شهر رمضان المبارك كه به مدلول
« تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ فِيها »
ظرف زمان نزول نوريان بودى شكر عفريت اثر شاهزاده نازل حومهء شهر گشتند و باغ دولتآباد را به جهت نشيمنگاه اشرف به بساطى كه « سندس خضر و عبقرى حسان » حاكى از زندگى آنست مفروش ساختند .
شاهزاده بعد از نزول بدان منزل ، مبانى اصرار را به غايت محكم [ كرد ] تا با نواب امير مؤيد ملاقات نمايد .
و نقطهء دايرهء صدارت ممالك محروسه و علامان مجتهدى العصرى حاجى رجبعلى و ميرزا سليمان را واسطه حصول مأمول خود ساخت و به جهت اطلاع عامه بر سوءنيت شاهزاده و ممانعت سركار عبد الرضا خان « 1 » از ملاقات او لواى يأس از مأمول افراخت و به رفع منصوبهء مكافحت « 2 » و فتح ابواب مشاركت « 3 » پرداخت .
هامش
( 1 ) - عبد الرضا خان بجاى كلمات محو شده كتابت شده است .
( 2 ) - ذيل آن نوشته « مقاتله و مواجهه » .
( 3 ) - منازلت هم خوانده مىشود .