[ وفات محمد تقى خان ]
ذكر ارتحال نواب خان سعيد مغفور عليين آشيان محمد تقى خان انار اللّه برهانه از سراى غرور به دار سرور اولياى حضرت خانيت بعد از آنكه مدارج سنين سلّم عمر مبارك را به درجهء هشتاد و چهارمين كه آخرين درجات آن بود رسانيدند و در تصاريف ايام حيات همه اعمال خير و افعال ستوده و اغاثت مستمند و اعانت نژند و عدلوداد و بذل عارقت و طرح ابنيهء خير آيت و ترفيه رعيت به تقديم رسانيدند و اقتطاف ثمرات عيش مخلد و نعمت جاويد از شجرهء والاى « ما عند اللّه باق » فرمودند ، از آنجا كه حكم اجل اجلّ احكام الهى است و هر نفسى را ادراك اجل موعود به عنوان تحتّم و وجوب مقدر تقديرات ربانى است و از آدم گرفته تا خاتم افراد نوع انسان هر قدر كه از كتم عدم به وجود آمدهاند از معمورهء حيات به مطمورهء ممات گرائيدهاند ، و آنچه پس از اين آيند به مقايست پيشينيان و نصوص آيات و اخبار پيشوايان راه عدم پيش گيرند ، آرى .
بيت
هر آنكه زاد به ناچار بايدش نوشيد * ز جام مرگ مى « كل من عليها فان »
به تأييد كلام خاتم اوصيا « الولادة رسول الموت » لاجرم آفتاب ذروهء جلالت را ميقات انكساف رسيد و در عشر ثالث شهر رمضان المبارك