ديوانخانهء علينقى خان بود خيمه برپا داشتند تا بيگاه و گاه به جهت تفرج و نظارهء سپاه اولياى حضرت خانيت بدان مقام مقدم شريف ارزانى مىفرموده باشند .
بالجمله علينقى خان تا قريب مدت يك ماه رحل اقامت در ساحت باغ مراد افكنده داشت ، و در تصاريف اين ايام دقايق مساعى جميله و اجتهادات بليغهء ولايتگيرى را فرونگذاشت و سنگرهائى را كه در فراز بامهاى بيوتات و اماكن دور شهر ترتيب داده لشكريانش در هريك از آنها جاىبرجاى نشسته بودند و مسلك احتياط مىپيمودند تا روز آخر از دست نگذاشت . و در اين مدت چند كرت محمد على خان بغايرى با معدودى بيرون گرائيده [ 144 ر ] و طرح مبارزت ريخته و تسويهء صفوف مكافحت نموده كارى چنان كه به كار آيد از پيش نبرد و شكستى چنان كه بدان آبى بر روى كار جلادت آورد ندارد . از اينكه مبانى توكل اولياى حضرت خانيت از آن مستحكمتر بود كه به معول وقوع اين وقايع بلكه حدوث حوادثى كه به اقصى الغاية كلانتر از آنهم بوده باشد رخنه در اركان آن راه يابد .
لاجرم به مقتضاى آثار آن بعد از چندان اجتهاد و كوشش قلعهداران در دفاع بدانديشان و عدم تفرّع فايده بران روزى چهل نفر از جلادت - كيشان بومى داوطلب گرديده به استرداد سنگرهاى اطراف شهر از حيطهء تصرف لشكريان علينقى خان از خدمت اولياى حضرت خانيت اجازت حاصل نموده از دروازهء شاهى بيرون شدند و علامة العلمائى آقا ميرزا عليرضا شرايط تحفظ و تحرس آنها را به رفع كلام اللّه مجيد و گذشتن داوطلبان از زير آن به تقديم رسانيد .
جامع جعفرى ( فارسى ) — صفحة 429
مساهمون: ايرج افشار
ص٤٢٩