گذشتن آن از باغ ممكن نباشد كه در اينصورت متولى را جايز است كه در هر موضع كه صلاح باشد آب را به مصرف برساند .
و از مداخل تمام آن اعيان بعد از وضع حوالهجات ديوان و تنقية - القنوة و تعمير اراضى و مرمت عمارات موقوفه و عمارات موضع جنتآباد از خان و ساباط و مصنعه و مياه به جهت موقوفهء مصنعهء جنتآباد اولا خمس را به اذاى حق التوليه تصرف نمايد و چهار خمس ديگر را صرف روضات عاليات عرش درجات نمايد ، به اين نحو كه در تعمير و تزئين و فرش و سقايت و روشنائى اصلى روضهء مطهره و رواقها و روشنائىسراى كفشدارها و علما و صلحائى كه از روضات متبركات به تلاوت كلام اللّه و دعا و زيارات مشغول مىباشند و در اعانت حجاج و زوار و طلبه و فقرائى كه از مواليان و محبان ايشان باشند صرف نمايد و كميت و كيفيت و تعيين كاركنان [ 119 ر ] و تشخيص حق السعى ايشان جميعا منوط به رأى متولى است كه بعد از مشاورت با عقلا و ارباب بصاير به آنچه صلاح باشد و قرار داد شود عمل نمايند .
و اگر بالفرض وقتى از اوقات صلاح اقتضا نمايد كه مجموع منافع در يك مصرف يا بيشتر خرج شود و به همه مصارف حصه نرسد مانعى ندارد و حرجى بر آن متصور نيست . اما در صورتى كه مصلحت و مشاورت هر دو اقتضا كند و در ضمن اين رخصت هردو حكمت مندرج است :
اول آنكه معلوم شود كه در هر صورت بايد كه البته منافع مذكوره به مصرفى از مصارف معينهء مسطوره برسد و جايز نيست كه به دستاويز عدم امكان فصول به يكى از مشاهد مشرفه با عدم وجود يكى از جماعت مذكوره قدرى در منفعت محبوس ماند ، دويم آنكه ظاهر شود كه در نظر واقف معظم
جامع جعفرى ( فارسى ) — صفحة 360
مساهمون: ايرج افشار
ص٣٦٠