بيت
موكب سلطان گل پيدا شد از طرف چمن * مقدمش يا رب مبارك باد بر سرو و سمن
برداشتند . نرگس گردنفراز سروبر را به افسر زرنگارى و قباى زبرجدتار آراسته پاى سرورى بر فراز سرير سبز سبزه گذاشت . داراى مشجر قباى صنوبر دل از انديشهء مخالفان خزان تهى ساخته اعلام استعلا بر اعلاى قبهء عليا برافراشت . مستوفيان ديوان قضا فرمان حكمرانى دار القرار گيتى را به نام نامى ناميه از دفترخانهء تقدير صادر نمودند .
محرران دار الانشاء قدر منشور شادى و عشرت را به قلم نرگس و سنبل ثبت جريدهء جهان ساختند . طغراكشان نشان ذيشان ابد توقيع وقيع خرمى به حل طلاى آفتاب بر عنوان صفحهء صحيفهء عالم نگاشتند . واقعه نويسان وقايع زمان تاريخ طرب و عيش را در روزنامهء ايام به صد آب و تاب نوشتند . خطيبان منبر اغصان يعنى مرغان خوش الحان زبان ثنا طراز به تذكار خطبهء « الحمد اللّه الذى انطقنا بثنائه على اغصان السرور و صير سرير الاغصان مسيرا لنا و اللّه مشكور » گشودند . موزون كلامان سخنسراى گلزار « 1 » كه معبر از آن بلبلان هزار دستانند مدح خسرو گل را به هزاردستان به بيان اين شعر تكرار نمودند .
بيت
تا گلستان تختگاه گل بود * تخت گلبن جاى شاه گل بود
فراش صبا استرواح اطفال نازپرور ژاله را در ساحت دنيا فراش ديبا گسترد و از ژاله طبقهاى در و گوهر به رسم پيشكش در پيشگاه حضور
هامش
( 1 ) - اصل : گلذار