عثمانى ، ص 2067 ) .
مقصود پاشا حاكم مصر كه لشكريان از دست او شاكى شده بودند ، زيرا كه خواهشهاى بيجاى آنها را قبول نمىكرد در اين وقت معزولا از مصر برسيد . چون سلطان قسم خورده بود هر وقت چشمش به او بيفتد به قتل برساند بيچاره در وقتى كه از كشتى به ساحل مىرفت سلطان در ميان كوشك نشسته او را مىديد ، همين كه پا به خشكى گذاشت مير غضب او را گرفته خفه كرد بدون اين كه بگذارد يك كلمه سخن بگويد ( تاريخ امپراطورى عثمانى ، ص 2082 ) .
ممك زاده را مفتى كرده به جاى حسام زاده گذاشتند ( تاريخ امپراطورى عثمانى ، ص 2283 ) .
هامر پور گشتال در تاريخ امپراطورى عثمانى ( ص 2254 ) ذكر ديگرى بدين گونه از اين مصطفى افندى ممك زاده كرده چنين مىنويسد : دو نفر قاضيهاى بزرگ كه ممك زاده ( مصطفى افندى متوفى 1067 ق ) و امامزاده باشند در گرفتن رشوت و فروختن منصب به قدرى حريص و جسور بودند كه اعمال قضات سابق را مردم فراموش كردند . مناصبى را كه فروخته بودند هنوز مدت آنها منقضى نشده به ديگرى مىفروختند و صاحبان آنها را متوفى قلمداد مىكردند ، همين كه مدعى حاضر مىشد و عمل خود را ادعا مىكرد در همه قسم ، وعدههاى نيكو به آنها مىدادند و هيچوقت به وعده وفا نمىكردند .
شيخعلى خان زنگنه از امرا و رجال عهد صفويه و وزير معروف شاه سليمان اول صفوى بود . پدرش على بيك زنگنه از جانب شاه صفى منصب مير آخورى داشت و اين منصب بعد از پدر به او مفوض شد و چون شاه سليمان را از شر وزيرى كه در آغاز جلوسش به دو اعتنا نمىكرد خلاص نمود منصب وزارت و عنوان اعتماد الدوله ( 1079 ) يافت . آغاز وزارت او را بعضى در سنهء 1086 نوشتهاند ( دائرة المعارف فارسى ) .
ابو المظفر محمد انوشه بن ابى الغازى چهاردهمين نفر از خانات خيوه است كه از 1074 تا 1085 در خوارزم حكومت كرده است ( معجم الانساب ، ص 409 ) .
در معجم المؤلفين از محمد شامى متوفاى 1080 نام برده نمىدانم همان است كه در متن آمده يا ديگرى است ( ج 10 ، ص 314 ) .
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 484
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٤٨٤