زينل خان بعد از آن كه سه هزار نفر به كشتن داد عقب رفته مراجعت نمود و دو هزار نفر ديگر از لشكر او اسير گرديد . چون در بيش پارماق به اردوى شاه ملحق گرديدند حسب الامر گردن او را بزدند ( تاريخ امپراطورى عثمانى ، ج 3 ، ص 1934 ) .
محمد بن محمد الحنفى الرومى اوقجى زاده ( 1039 ه . ) محدث و صاحب نظر در برخى علوم ( معجم المؤلفين ، ج 11 ، ص 212 ) .
ابراهيم بن ابراهيم بن حسن بن على اللقانى المالكى المصرى ( برهان الدين ، ابو الامداد ، ابو اسحاق ) از دانشمندان حديث ، اصول كلام و فقه بود كه در 1041 در گذشت ( معجم المؤلفين ، ج 1 ، ص 2 ) .
محمد بن محمد معروف به قاضى زاده ( 1044 ه . ) فاضل ( معجم المؤلفين ، ج 11 ، ص 260 ) .
بهادر گراى بن سلامت نوزدهمين نفر از خانات كريمه ( قريم ) كه از دهم محرم 1046 تا رجب سال 1051 حكومت كرد ( معجم الانساب زامباور ، ص 368 ) .
نفعى چلبى : در اسكوتارى ( اسكدارى ) يانقين و زلزله هر دو اتفاق افتاد . اگر چه در اين نوبت كسى را از براى وقوع يانقين به قتل نرسانيدند ليكن اين دو علامت را مىتوان مقدمهء وقوع دو قتل واجب التذكار آن عهد محسوب داشت . يكى قتل نفعى شاعر حسن قلعهاى مىباشد كه از شعراى بزرگ غزلسراى آن عهد بود . مشار اليه مدتهاى مديده در جزو ندماى خاص سلطان مقام داشت ، وقتى كه صاعقه در نزديك پاى سلطان به زمين آمد و سلطان به خواندن ديوان نفعى كه « تير قضا » نام داشت مشغول بود از شدت واهمه ديوان را پاره كرده و نفعى را اخراج بلد نمود ، بعد از چندى باز بر سر التفات آمده مشار اليه را در مجلس محاسبات پايتخت منصب داد . در اين بينها بيرام پاشاى قائم مقام را هجو كرد و مشار اليه از علماى عصر كه همه را نفعى هجو كرده بود فتواى قتل او را صادر نمود و نفعى را در هيزمدان سراى حبس كرده به قتلش رسانيدند و نعش او را به دريا انداختند ( تاريخ امپراطورى عثمانى ، ص 1988 ) .
شيخ محمود ارموى نمرده بلكه به قتل رسيده است . شيخ محمود اروميهاى در دياربكر به
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 482
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٤٨٢