سنة 950 خمسين و تسع مائه ) .
شيخ زاده محمد بن مصطفى القوجوى الحنفى ( مصلح الدين ) مفسر ، فقيه ، فرضى و آگاه در برخى علوم ديگر بود كه در قسطنطنيه به تدريس اشتغال داشت . وى به سال 950 درگذشت ( معجم المؤلفين ، ج 12 ، ص 32 ) .
ذاتى يكى از مشاهير شعراى عثمانى از مردم باليكسر است . نامش عوض و متولد 876 مىباشد . او در اوايل عمر شغل كفشدوزى داشت و پس از آن به اسلامبول رفت قصايدى در مدح سلطان بايزيد خان ثانى و اكابر معاصر وى بگفت و جوايزى به وى دادند و به سال 953 درگذشت ( لغت نامهء دهخدا با افزودن ) .
القاص ميرزا از شاهزادگان زيرك و سلحشور سلسلهء صفوى پسر شاه اسماعيل اول صفوى بود . برادرش شاه طهماسب در سنهء 932 ه . ق ولايت شروان را به دو داد اما وى مكرر سر به شورش برآورد و عاقبت در سال 955 ه . ق سلطان سليمان پادشاه عثمانى را واداشت كه به ايران لشكر بكشد و فتنهاى بزرگ از اين قضيه برخاست . سلطان عثمانى تا تبريز آمد و رفت . القاص ميرزا در ربيع الاول سال 956 در قلعهء الموت محبوس شد و چند روز بعد عدهاى كه القاص وقتى پدر آنها را كشته بود به قصاص خون پدر ، او را از قلعه به زير افكندند تا هلاك شد ( دائرة المعارف فارسى ) .
ابراهيم بن محمد حلبى حنفى از اكابر علماى عامه بود و در شام و بلاد مصريه فقه و تفسير و حديث را تكميل كرد و پس به استانبول رفت و خطيب جامع سلطان محمد فاتح بود . در سال 956 ه . ق در حدود نود سالگى درگذشت . از كتب معروف او ملتقى الابحر است كه فتاوى دورهء فقه حنفى مىباشد ( ريحانة الادب ، ذيل حلبى ) .
احمد بن احمد بن حمزهء مصرى ملقب به شهاب الدين از اكابر علماى شافعيهء اواسط قرن دهم هجرت است كه تمامى علماى شافعيه وقت ، شاگردان وى بوده و رياست مذهبى و علوم شرعيهء مصر به دو منتهى گرديده است . وى در سال 957 قمرى در قاهره درگذشت ( ريحانة الادب ، ذيل رملى ) .
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 474
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٤٧٤