( معجم المؤلفين ، ج 11 ، ص 59 ) .
جربه خليجى است در جنوب شرقى تونس ( لغت نامهء دهخدا ، به نقل از قاموس الاعلام ) .
ابن جماعه ابراهيم بن عبد الرحيم يا عبد الرحمان بن محمد . . . ملقب به برهان الدين و معروف به ابن جماعه از افاضل اواخر قرن هشتم هجرت كه در ابتدا در مولد خود قاهره نزد پدر و عمو و جد پدرى خود و بعضى از مشايخ وقت تحصيل پس در شام تكميل مراتب عمليه نمود تا آن كه رياست مذهبى به دو منتهى شد . بعد از وفات پدر به تدريس و وعظ و خطابهء بيت المقدس منصوب و اخيرا دو مرتبه با كمال عزت و جلالت و مهابت و عفت قاضى القضاة مصر و قاهره گرديده و اخيرا به قضاوت دمشق منصوب شده است . در ماه شعبان سال 790 در شصت و پنج سالگى در دمشق وفات يافت ( ريحانة الادب ، ذيل ابن جماعه ) .
شمس الدين محمد حافظ شيرازى شاعر و غزلسراى بزرگ ايران . وفات وى را در 792 نيز نوشتهاند .
خواجه بهاء الدين محمد بن محمد بخارى از اكابر عرفا و صوفيان قرن هشتم و مؤسس طريقت نقشبنديه است . خواجه علاء الدين عطار و خواجه محمد پارسا از مريدان اويند . وى به سال 790 يا 791 هجرى در مولد خويش ديه قصر عارفان از توابع بخارا درگذشت ( ريحانة الادب ، ذيل بهاء الدين ) .
ركن الدين ابو بكر تايبادى از اجلهء علما و عرفا و اولياى قرن هشتم هجرت و جامع كمالات صورى و معنوى بوده است . خواجه بهاء الدين نقشبند به خدمت وى رسيده و سيد شريف جرجانى و ملا سعد تفتازانى با آن همه مراتب عالى علمى كه دارند به مقامات وى معتقد بودهاند . در آخر محرم 791 در قريهء تايباد از اعمال هرات وفات نموده است ( ريحانة الادب ، ذيل ابو بكر ) .
مسعود بن عمر بن عبد الله خراسانى هروى شافعى يا حنفى ملقب به سعد الدين از اكابر علماى متبحرين است كه در سال 712 يا 722 در دهى به نام تفتازان در نزديكى شهر نسا از بلاد خراسان زاييده شده و در فقه و اصول و تفسير و كلام و منطق و تمامى فنون ادبيه و اكثر علوم
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 441
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٤٤١