كتاب تقويم التواريخ نيز ذيل وقايع سال 733 به فوتش اشارهاى رفته و اين كه در متن آمده فرزند او يعنى ابو عمر عبد العزيز عز الدين است كه به سال 767 درگذشته است . از افاضل شافعيه و مانند پدر قاضى القضاة مصر بوده است ( ريحانة الادب ، ذيل ابن جماعه ) .
ابن عقيل ابو محمد بهاء الدين عبد الله بن عبد الرحمن هاشمى مصرى از مشاهير ائمهء نحو و قاضى القضاة مصر . مولد او به سال 697 و وفات به سال 769 بوده است ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل ابن عقيل ) .
محمد بن عبد الله شبلى سابقى دمشقى طرابلسى حنفى ملقب به بدر الدين ابو البقاء . فقيه ، محدث ، مورخ ، اديب و قاضى . در دمشق به سال 712 ه . ق به دنيا آمد و به قاهره اقامت گزيد و مسند قضا را در طرابلس شام به عهده گرفت و در همان شهر به سال 769 درگذشت . از مهمترين كتب او محاسن الوسائل الى معرفة الاوائل است ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل شبلى ) .
غياث الدين پير على معروف به غياث الدين ثانى هشتمين از ملوك كرت و آخرين آنان و پسر معز الدين حسين بن غياث الدين بود . به سال 771 جانشين پدر خود شد . پس از 12 سال پادشاهى در هنگام ظهور تيمور لنگ در هرات تحصن گزيد و در برابر تيمور مقاومتى سخت كرد ولى سرانجام اسير گرديد و او را با خويشاوندان و پيروانش به ماوراء النهر فرستادند . خود او در آنجا كشته شد و با قتل او دولت كرت به پايان رسيد ( لغت نامهء دهخدا ) .
ابو السعادات عبد الله بن اسعد تميمى يافعى مكى ملقب به عفيف الدين از كبار مشايخ وقت و عالم به علوم ظاهريه و باطنيه و صاحب مصنفات بسيار بود ( لغت نامهء دهخدا ) . در تاريخ فوت او اختلاف است . شرح حال نويسان سالهاى 755 يا 760 يا 767 يا 768 يا 771 را ياد كردهاند ( ريحانة الادب ، ذيل يافعى ) .
جلال بن احمد بن يوسف التبريزى معروف به تبانى كه رياست حنفيان مصر به دو رسيد ( اعلام ، ج 2 ، ص 129 ) .
سراج الدين عمر بن اسحاق بن احمد عزنوى قاضى حنفى هندى ملقب به سراج الدين علامهء وقت خود و در بحث و جدل بى بدل و در منطق و تصوف و فنون حكمت و كلام و فقه
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 435
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٤٣٥