ملك اشرف چوپانى در 758 به دست جانى بيك - امير ازبك و پادشاه قبچاق - كشته شد و اين سلسله منقرض گرديد .
ابراهيم بن على بن احمد بن عبد الواحد بن عبد المنعم بن عبد الصمد الطرسوسى الدمشقى الحنفى ( نجم الدين ، ابو اسحاق ) ( 720 تا 758 ه . ق ) ( معجم المؤلفين ، ج 1 ، ص 62 ) .
امير كاتب بن امير عمر بن امير غارى الفارابى الاتقانى الحنفى ( قوام الدين ) فقيه ، لغوى و محدث كه در 19 شوال 685 در اتقان زاده شد و در بغداد به تدريس پرداخت و در 11 شوال 758 ه در قاهره درگذشت ( معجم المؤلفين ، ج 3 ، ص 4 ) .
عبد الوهاب بن احمد بن وهبان الدمشقى الحنفى ( امين الدين ، ابو محمد ) 726 تا 768 ه ) .
فقيه ، مقرى ، اديب ، عروضى و عربىدان كه تا پايان عمر قاضى حماه بود . منظومهء « قيد الشرائد و نظم الفرائد » از كتابهاى اوست ( معجم المؤلفين ، ج 6 ، ص 220 ) .
امير ملك اشرف چوپانى برادر امير شيخ حسن كه چهارده سال ( 744 تا 759 ) در آذربايجان حكومت كرد و در اوايل 759 به دست جانى بيك پادشاه دشت قبچاق به قتل رسيد ( تاريخ مغول ، ص 365 ) .
استاد فقيد عباس اقبال آشتيانى كشته شدن امير حسين قزغنى را در ماه رمضان سال 771 نوشته است . امير حسين قزغنى در حصار هندوان متحصن شد ولى كمى بعد ديد كه از عهدهء تيمور بر نمىآيد به همين نظر به او پيغام داد كه حاضر است از فرمانروائى و رياست دست بردارد به شرط آن كه تيمور به او به جان امان دهد . تيمور اين ملتمس را پذيرفت و امر داد كه كسى متعرض امير حسين نشود تا او به هرجا كه خواهد برود . امير حسين از قلعهء هندوان به زير آمد و كسان خود را مرخص نموده به بالاى منارهء مسجد جامع كهنهء بلخ گريخت تا در آنجا پنهان شود .
تيمور از كيفيت آن امر استحضار يافت و او را دستگير كرد و اگر چه نوشتهاند كه تيمور او را بخشود و رها نمود ولى جماعتى از امراى او از عقب بر سر امير حسين تاختند و نبيرهء امير قزغن را در ماه رمضان سال 771 با دو پسرش و خانى را كه آلت دست خود كرده بود همگى را كشتند و ماوراء النهر از اين تاريخ به بعد بلامنازع مسخر و مطيع امير تيمور گرديد ( ظهور تيمور ، ص 32 ) .
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 432
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٤٣٢