آنگاه كه در سبته (
Ceuta
) مىزيست فردريك دوم از علماى آنجا سؤالاتى كرد . ابن سبعين جواب آن سؤالها بنوشت و شهرت او نزد مسيحيان بيشتر از طريق اجوبهء مذكوره است ( لغت نامهء دهخدا ) .
ابن عصفور ابو الحسن على بن موسى الحضرمى النحوى است . اجداد او از مردم حضرموت و مولد او به اشبيليه بود . تولد او به سال 597 و وفات 669 . او را كتب بسيار در فنون ادب است ( لغت نامهء دهخدا ) .
حاكم بامر الله ابو العباس عباسى يكى از كسانى است كه پس از معتصم در مصر دعوى خلافت كرد . وى چهل سال و چند ماه اين دعوى داشت و در 701 هجرى قمرى درگذشت و قرب مقبرهء سيده نفيسه مدفون گرديد ( لغت نامهء دهخدا ) .
بيره جك نام شهرى است در جزيره واقع در سمت چپ رود فرات ( لغت نامهء دهخدا ) .
صدر الدين قونوى از بزرگان علماى تصوف و از مشاهير شاگردان محيى الدين بن عربى .
دائرة المعارف فارسى فوت وى را در 673 و صاحب كشف الظنون يك بار در 671 و بار ديگر در 673 نوشتهاند .
قاسم بن احمد بن موفق لورقى ملقب به علم الدين و مكنى به ابو محمد به سال 575 هجرى قمرى تولد يافت . پيشواى علوم و ادبيات عرب و عالم به قرآن و قرائت بود . براى اطلاع بر شرح آثار او رجوع شود به لغت نامهء دهخدا ذيل قاسم لورقى و مآخذى كه آنجا معرفى شده است .
جمال الدين ابو عبد الله محمد بن عبد الله . . . مالك طائى جيانى اندلسى در حدود سال 600 در جيان متولد و در 12 شعبان 672 به دمشق بازگشت . او از نحويين معروف عرب است كه در شهرت با سيبويه برابرى مىكند . ابن مالك كتب بسيارى به نظم و نثر دارد كه از همه معروفتر كتاب « الفيه » است . . . ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل ابن مالك ) .
سراج الدين محمود ارموى عالم ايرانى اصول و كلام در 594 هجرى قمرى به دنيا آمد .