صفد در انتهاى شمال شرقى سنجاق واقع و از طرف مشرق به ولايت سوريه و از سمت مغرب به عكا و قضاى طبريه محدود است ( لغت نامهء دهخدا ) .
طرابلس شهرى است مشهور بر ساحل درياى شام بين لاذقيه و عكا ( لغت نامهء دهخدا ) .
اين پادشاه سلجوقى ركن الدين قلج ارسلان بن كيكاوس بوده نه سليمان بن كيخسرو . قلج ارسلان در 655 به سلطنت نشست . وى مريد مولانا جلال الدين رومى بود . سرانجام به تحريك معين الدين پروانه از رجال معروف دولت سلاجقهء روم و به دست امراى خويش به دستيارى امراى مغول در سال 664 يا 666 به قتل رسيد ( تاريخ مغول ، ص 209 ، دائرة المعارف فارسى ذيل قليج ارسلان ) .
ابو شامه شهاب الدين عبد الرحمن دمشقى مقدسى مقرى و نحوى و مورخ و اديب و فقيه شافعى . پدر وى اسماعيل به بيت المقدس مىزيست سپس به دمشق شد و مولد ابو شامه به دمشق است به سال 596 يا 599 . او را تصانيف بسيار است . . . وفات وى به سال 665 بود و صاحب حبيب السير قسمتى از تاريخ ايوبيان را از كتاب « ازهار الروضتين » او نقل كرده است ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل ابو شامه ) .
ابو يوسف يعقوب پنجمين فرد از امراى بنى مرين است . طبقات سلاطين اسلام به قدرت رسيدن وى را در 656 نوشته است .
احمد بن عبد الدائم مقدسى ملقب به زين الدين از فقهاى مائهء هفتم هجرت و مشاهير حنابلهء ارض شام . لغت نامهء دهخدا يك بار فوت وى را در سال 660 ( ذيل احمد بن عبد الدائم ) و جاى ديگر 668 نوشته است ( ذيل ابن عبد الدائم ) .
ابن سبعين ابو محمد عبد الحق بن ابراهيم اشبيلى . مولد او مرسيه (
Murcie
) به سال 614 و وفات به مكه در سنهء 668 . ابن سبعين ، حكيم و صاحب طريقتى خاص در تصوف بوده است .