است . سالهاى 562 و 576 هم نوشتهاند .
شيخ شهاب الدين سهروردى شهيد فكر و انديشه معروفتر از آن است كه در چند سطر بگنجد . نام او نيز مانند نام هزاران دانشمند و متفكر ديگر كه به جرم داشتن فكر كشته شدهاند در تاريخ زنده است و مىدرخشد . لعنت ابدى نثار قاتلين فكر و انديشه و قلم .
احمد بن محمد بن عمر العتابى ( منسوب به عتابه ، محملهاى در بخارا ) فقيه و مفسر حنفى كه به سال 586 يا 582 در بخارا درگذشت ( معجم المؤلفين ، ج 2 ، ص 140 ) .
ابو بكر كاشانى از اكابر فقهاى عامه و از شاگردان علاء الدين محمد بن احمد سمرقندى بوده و اكثر مصنفات او را از خودش خوانده است و كتاب « تحفة الفقهاء » او را شرحى خوب نوشته و آن شرح را كه سه مجلد است « بدايع الصنائع فى ترتيب الشرائع » نام كرده و بعد از اتمام ، آن را به نظر استاد معظم رسانده و مورد تحسين واقع شده است ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل كاشانى ) .
خواجه احمد بن مودود چشتى يكى از كبار مشايخ صوفيه بود . ولادت وى در سنهء سبع و خمس مائه و وفات به سال سبع و سبعين و خمس مائه بود ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل احمد ) .
محمد بن اسماعيل بن عبيد الله بن ودعة القفال ( البقال ) البغدادى ( ابو عبد الله ) ( م 588 ه ) ( معجم المؤلفين ، ج 9 ، ص 58 ) .
ابو مدين شعيب بن حسن ( يا حسين ) مغربى انصارى اندلسى معروف به ابو مدين مغربى از اكابر عرفاى اواخر قرن ششم هجرى اندلس است كه پيرو مرشد محيى الدين ابن عربى و در توحيد و توكل ، سرآمد مشايخ وقت بود . وى علاوه بر فنون طريقت و عرفان در فقه مالكى و ديگر علوم متداوله نيز صاحب يدى طولى بوده است . وفات او در سال 589 يا 590 يا 594 هجرى واقع شده است ( ريحانة الادب ، ذيل ابو مدين ) . در لغت نامهء دهخدا بدون ذكر مأخذ فوت او را به سال 549 نوشته است .
قاسم شاطبى شافعى از مشاهر قراء قرآن مجيد است كه علاوه بر اصول قرائت و تجويد ، در تفسير و حديث و نحو و لغت و علوم عربيه يگانهء دهر و استاد اهل عصر خود بوده و در تعبير
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 374
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٣٧٤