508 در سهيل زاده شد و نزد ابن العربى و ديگران شاگردى كرد . آوازهء نبوغش به مراكش رسيد و فرمانرواى آنجا او را به مراكش فراخواند . پس بدانجا رفت و بعد از سه سال در شعبان 581 درگذشت ( معجم المؤلفين ، ج 5 ، ص 147 ) .
طغان شاه بن مؤيد حاكم نيشابور ( 569 تا 581 ه ) در عهد سلاجقه ، از امراى سلسلهء آل مؤيد و پسر مؤيد آى ابه . بعد از پدر در نيشابور به حكومت نشست . آل مؤيد سلسلهء كوچكى از امراء و غلامان سنجر بودند كه از 548 تا 595 ه . ق در قسمتى از خراسان حكومت كردهاند . اين سلسله به نام مؤسس آن مؤيد آى ابه منسوبند كه بعد از گرفتارى سنجر به دست غز كسب قدرت كرد . در عهد قدرت او حادثهء عمدهاى كه روى داد جنگها و نزاعهاى خونين بين شافعيه و حنفيه بود كه شافعيه غلبه و استيلا داشتند . مؤيد آى آبه در 568 در جنگ كشته شد و بعد از او پسرش طغان شاه بن مؤيد به قدرت رسيد كه در 581 پسرش سنجر شاه آخرين امير آل مؤيد به جايش نشست و او مقهور سلطان تكش خوارزمشاه شد . مركز امارت اين سلسله نيشابور بوده است ( دائرة المعارف فارسى ، ذيل طغان شاه و آل مؤيد ) .
حصن كيفا شهرى است با قلعهاى بزرگ مشرف به دجله ميان آمد و جزيرهء ابن عمر از دياربكر .
ابن برى عبد الله بن ابى الوحش برى بن عبد الجبار مقدسى از مشاهير ادباى قرن ششم هجرى است كه در نحو و لغت و اكثر فنون ادبيه دستى توانا داشته و بخصوص در لغت ، موثق و محل اعتماد بوده است . فوت او در شب شنبه بيست و هفتم شوال 582 يا 586 در هشتاد سالگى واقع گرديده است ( ريحانة الادب ، ذيل مقدسى ) .
ابن تعاويذى ابو الفتح محمد بن عبيد الله شاعر و كاتب و به دربار عباسيان متصدى ديوان مقاطعات بود و در آخر عمر به كورى مبتلا گشت ( لغت نامهء دهخدا ) .
ابراهيم بن محمد بن منذر بن سعيد بن ملكون الحضرمى الاشبيلى ( ابو اسحاق ) ( م 584 ه ) نحوى ، لغوى ( معجم المؤلفين ، ج 1 ، ص 108 ) .
محمد بن عبد الرحمن بن محمد بن مسعود المسعودى الخراسانى المروزى البنجديهى
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 372
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٣٧٢