و از قبل او در دمشق حكومت مىنمود به جنگ جمعى از اهل فرنگ كه به بلاد شام درآمده بودند رفت و ايشان را منهزم ساخته . . . ( حبيب السير ، ج 2 ، ص 588 ) .
سعد بن محمد بن سعد صيفى تميمى مشهور به حيص بيص شاعرى مشهور از مردم بغداد است كه به ابو الفوارس ملقب بود . وى فقيه بود و سرانجام به ادب و شعر شهرت يافت و به سال 574 در بغداد درگذشت ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل حيص بيص ) .
ناصر بالله يا ناصر لدين الله سى و چهارمين خليفهء عباسى ( 575 تا 622 ه . ق ) است كه بعد از پدر در 575 به خلافت نشست و 46 سال خلافت كرد ( فرهنگ فارس معين ) .
عمر بن شاهنشاه بن ايوب ايوبى ملقب به « تقى الدين » و « مظفر » . وى برادر زادهء سلطان صلاح الدين و شخصى شجاع بود و او را جنگهائى با فرنگيها رخ داده است . به سال 582 از جانب عم خود حاكم حماه گشت و در سال 587 در همانجا درگذشت ( لغت نامهء دهخدا ) .
احمد بن محمد بن احمد بن محمد بن ابراهيم بن سلفة السلفى الاصبهانى الحروانى ( منسوب به حروان ، محلّهاى در اصفهان ) در 475 يا 474 و يا 472 به دنيا آمد . محدث ، فقيه و اديبى بود كه در ماردين ، سهرورد ، دبيل ، حويث و . . . به دانش اندوزى پرداخت و هيجده سال را در سفر گذراند . در اين مدت به نگارش حديث ، فقه ، ادب و شعر اشتغال داشت . سرانجام در اسكندريه اقامت گزيد و در پنجم ربيع الآخر 576 يا 588 درگذشت ( معجم المؤلفين ، ج 2 ، ص 75 ) .
شمس الدوله فخر الدين توران شاه ملقب به « ملك معظم » ( متوفاى 576 ) مؤسس دولت ايوبيان در يمن و برادر صلاح الدين ايوبى بود . در سال 569 صلاح الدين او را به تسخير يمن فرستاد . وى در همان سال زبيد و عدن را گرفت و سال بعد امير صنعا را بيرون راند . توران شاه اقامت در يمن را دوست نمىداشت و به درخواست خودش ، صلاح الدين در 571 او را حكومت شام داد و پس از سه سال حكومت شام ، حكومت اسكندريه به او واگذار شد ( دائرة المعارف فارسى ) .
سيف الدين غازى دوم متوفاى 576 ه . ق پسر قطب الدين مودود و از امراى آل زنگى و
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 370
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٣٧٠