خويشتندارى كنيد ، هر آينه براى صابران بهتر است ) ، ( عقوبت ) يعنى مجازات و مقابله به عذاب .
خطاب به مسلمانان مىفرمايد ، اگر خواستيد كفّار را بخاطر اينكه شما را عقاب كردند و به سبب ايمانتان شما را آزار دادند و با شما جنگ نمودند ، عقاب نماييد ، در اين صورت رعايت انصاف را بنمائيد و همانگونه با آنها برخورد كنيد ، نه شديدتر از آن و آنگاه مىفرمايد ، اگر بر تلخى عذاب و عقاب كفّار صبر نمائيد و در مقام تلافى برنياييد ، براى شما بهتر است ، چون اين صبر شما در حقيقت برگزيدن و ترجيح دادن رضاى خدا و اجر و ثواب او بر رضاى خودتان و داغ دل ستاندن و تشفّى قلب خودتان است ، و در اين صورت عمل شما صد در صد خالص براى وجه اللّه خواهد بود و علاوه بر اين ، گذشت و عفو شيوهء جوانمردان است و آثار نيكويى بدنبال دارد .
( 127 )
( وَ اصْبِرْ وَ ما صَبْرُكَ إِلَّا بِاللَّهِ وَ لا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَ لا تَكُ فِي ضَيْقٍ مِمَّا يَمْكُرُونَ )
: ( خويشتندار باش كه صبر كردن تو جز به تأييد خدا نيست و از بابت آنها اندوه مخور و از آن نيرنگهايى كه مىكنند دلتنگ مباش ) ، در اين جمله رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم را امر به صبر و خويشتندارى مىنمايد و چون لازمه امر ، قدرت مأمور بر انجام امر است ، اين سخن در واقع بشارتى است براى رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم و به ايشان تفهيم مىكند كه آنحضرت قدرت بر صبر دارد و مىتواند ناملايمات را در راه خدا تحمّل كند ، چون خداوند او را براى چنين صبرى قدرت و نيرو داده و همه حول و قوّه از جانب پروردگار است ، آنگاه مىفرمايد ، از بابت كفر و عناد كافران اندوه مخور كه محتواى آن چنانچه بارها گفته شد اين است كه وظيفهء پيامبر تنها ابلاغ و انذار است ، ولى هادى حقيقى خداست ، لذا پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم نبايد از عدم ايمان آنها اندوهگين شود و در آخر مىفرمايد از مكر اينها تنگ دل نشو و صبر و قرار خود را از كف مده ، آن هم به نحو كلّى يعنى نه در حال حاضر و نه در آينده ، ابدا از رفتار آنها دلسرد و بىحوصله مشو و وظيفه خود را به