و اين صفات ابراهيم عليه السّلام آثار نيك دين حنيف است و اگر انسان به اين دين بگرود در مسير هدايت و سعادت واقع شده است و هر كس كه در دنيا پيرو صراط مستقيم باشد ، در دنيا و آخرت آثار مطلب آن را خواهد يافت و شايستگى بهشت را خواهد داشت ، همان بهشتى كه غايت خلقت نيكوكاران است .
( 123 )
( ثُمَّ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ أَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ )
: ( آنگاه به تو وحى كرديم كه از آيين معتدل ابراهيم ( كه او از مشركان نبود ) پيروى نما ) ، آنگاه خطاب به پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و إله و سلم مىفرمايد : ما به تو وحى كرديم كه از آيين ابراهيم عليه السّلام كه همان دين فطرت حقّه است پيروى نمايى و مجددا دو صفت حنيف بودن و مشرك نبودن را ذكر فرمود تا تأكيد نمايد كه بر اين دو صفت عنايت بيشترى داشته است .
( 124 )
( إِنَّما جُعِلَ السَّبْتُ عَلَى الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِيهِ وَ إِنَّ رَبَّكَ لَيَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فِيما كانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ )
: ( همانا شنبه گرفتن براى كسانى كه در خصوص آن اختلاف كرده بودند مقرّر شد ، بدرستى كه پروردگار تو در روز قيامت درباره آنچه در آن اختلاف مىكردند ميان آنها داورى خواهد نمود ) ( سبت ) يعنى قطع و خداى تعالى روز شنبه را به اين جهت ( سبت ) خوانده كه ، خداوند خلقت آسمانها و زمين را از روز يكشنبه شروع كرد و شش روز به طول انجاميد و روز هفتم كه شنبه بود عمل خلقت را قطع نمود و خداوند در روز شنبه به يهود فرمان داد كه دست از كار بكشند و اين امر تعطيلى روز شنبه براى رفاه و آسايش آنها نبود .
بلكه براى آن بود كه ابتلاء و آزمايشى از آنها به عمل آورد تا مطيعان و فرمانبران از متجاوزان و عاصيان مشخص گردند .
امّا بنى اسرائيل دربارهء آن اختلاف نمودند و عدهّاى تشريع آن را پذيرفتند و عدّهء ديگر آن را ردّ كردند و گروه ديگر حيله به كار بردند و تظاهر كردند كه دست از كار