و فساد و انحطاط را در جوامع گستردهاند ، بگونهاى كه جوامع تنها به مسائل پست حيوانى و امور شكم و مادون آن سرگرم باشند و اين كارشكنىها و توطئهها بر عليه اسلام ، تا امروز هم ادامه دارد .
آنگاه در ادامهء ، مسأله مال اندوزى را مطرح مىنمايد كه اختصاص به اهل كتاب ندارد و مطلبى مطلق است و شامل مسلمين نيز مىشود كه مىفرمايد : كسانى كه طلا و نقره را انبار كرده و حبس مىنمايند و براى خود گنج مىاندوزند و مانع از جريان پول در بين مردم در معاملات اقتصادى مىشوند و نمىگذارند اقتصاد جامعه بارور گردد و همه مردم از آن ذخاير بهرهمند شوند و همچنين آنها را در راه خدا انفاق هم نمىكنند ، مثلا براى امر جهاد يا حفظ مصالح دين كه قوام دين متوقف بر آنهاست ، اموال خود را صرف نمىنمايند ، در اين صورت اى پيامبر ما ، آنها را به عذابى دردناك نويد بده ، چون ايشان مصالح خود و اولادشان را بر حاجات قطعى جامعه دينى ترجيح داده و خودشان را بر پروردگارشان مقدّم نمودهاند و اين امر خيانت به خدا و رسول اوست .
( 35 )
( يَوْمَ يُحْمى عَلَيْها فِي نارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوى بِها جِباهُهُمْ وَ جُنُوبُهُمْ وَ ظُهُورُهُمْ هذا ما كَنَزْتُمْ لِأَنْفُسِكُمْ فَذُوقُوا ما كُنْتُمْ تَكْنِزُونَ )
: ( روزى كه آن گنجها را در آتش جهنم سرخ كنند و با آن پيشانيها و پهلوها و پشتهايشان را داغ زنند و گويند : اين آن گنجى است كه براى خودتان ذخيره كرده بوديد ، پس بچشيد آنچه را اندوختهايد ) ، ( احماء ) يعنى داغ كردن ، مىفرمايد : اين عذاب دردناكى كه به آنان بشارت داديم ، در روزى است كه آن طلا و نقرهها در آتش جهنم گداخته مىشوند و آنگاه با همان بر پيشانى و پهلو و پشت آنها داغ مىنهند و مىگويند ، اين همان اندوختههايى است كه براى خود جمع كرده بوديد ، اينك همانها را بچشيد كه امروز به صورت عذاب برايتان در آمده و اينكه از ميان اعضاء پيشانى و پهلو و پشت را نام برد ، بعيد نيست اشعار بر اين مطلب داشته باشد كه اينها در برابر پول خضوع و سجود داشته و آن را مىپرستيدند و