ابو جعفرست كه پس از مرگ پدر ، برادرانش بر سر حكومت با او نزاع داشتند . اما طغرل سلجوقى در سال 443 او را به حكومت مستقل يزد و ابرقو منصوب كرد . « 1 »
سومين آنها علاء الدوله ابو كاليجار گرشاسب فرزند ديگر ابو - جعفرست كه او را بنام گرشاسب اول ميخوانند . او كسى است كه با ارسلان شاه از قاورديان منازعه كرد ( تاريخ سلجوقيان كرمان ص 26 ) و همدان و نهاوند در يد تصرفش بود ، وفات وى در سال 443 در زمان حكومت اهواز اتفاق افتاد .
چهارمين فرد اين سلسله مؤيد الدوله ابو منصور على بن فرامرزست كه ارسلان خاتون ، دختر جغرى بيك داود سلجوقى ، را به زوجيت گرفت و او را به يزد آورد . از ارسلان خاتون ، در يزد آثارى بجاى ماند كه در همين تاريخ بدانها اشارت رفته است . على بن فرامرز ممدوح معزى بود و در سال 536 كه با سنجر همراه بود در جنگ قراخطاى كشته شد ( جهانآرا ، ورق 49 الف ) .
در ديوان معزى مديحهاى بهعنوان « در مدح امير علاء الدوله على بن شمس الملوك داماد جغرى بك » هست كه نقل چند بيت از آن خالى از فايدت نخواهد بود .
هامش
( 1 ) - نگاه كنيد به جهانآرا ورق 48 ب .
مرحوم عباس اقبال در تاريخ مغول ( ص 401 ) مينويسد كه « از اين تاريخ ديالمهاى كه بر يزد حكومت كردهاند به اتابكان يزد معروف شدهاند . » اين مطلب به دلائل تاريخى درست نيست و اتابكان يزد اگرچه از منسوبين و اعقاب اين خاندان هستند ولى ابتداى حكومت آنها از عز الدين لنگر و اتابك سام آغاز مىشود و پس از اين به احوال آنها اشارت خواهد شد . نگاه كنيد به معجم الانساب شبانكاره برگ 239 ستون چپ تا 241 ستون راست .