ابو الحارث مىنويسد . اما « زمباور » با تحقيق در متون تواريخ عدهء اولاد او را به چهار پسر بنامهاى فرامرز و گرشاسب و دشمنزيار و ابو حرب و يك دختر رسانيده است . فايدهاى كه از تحقيقات زمباور بدست مىآيد اينست كه نام پسرى را كه جعفرى ابو الحارث ضبط مىكند بايد به ابو حرب تصحيح كرد . اما ما در متن تصرف را روا ندانستيم .
مآخذ تحقيق : طبقات سلاطين اسلام ص 126 ؛ معجم الانساب و الاسرات . . .
ص 322 - 328 ؛ چهار مقالهء نظامى عروضى 434 - 437 ؛ تاريخ مفصل ايران ص 401 ؛
Kakouyides
بقلم
C . Huart
و
Buides
بقلم
K . V . Zettersteen
در دائرة المعارف اسلام ؛
La Domination des Dailamites
تأليف مينورسكى . ؛ وزارت در عهد سلاطين بزرگ سلجوقى ص 321 - 322 ؛ جهانآرا ورق 48 ب .
( 13 )
ديالمه و كاكويه ص 35 - 12
ميدانيم كه آل بويه بر قسمتى عظيم از ايران مركزى و غربى حكومت داشتند و سلسلههاى مختلف فرعى آنها در بغداد ، و فارس و خوزستان ، كرمان ، همدان و اصفهان و رى ، عمّان به مرور ايام بوسيلهء غزنويان و سلجوقيان و آل كاكويه ، كه خود از عمال سلاطين آل بويه بودند ، انقراض يافت « 1 » .
پيش از اين نوشتيم كه علاء الدوله ابو جعفر بناى سلسلهء كاكويه را گذارد . اين سلسله تا سال 513 ( زمباور ) يا 519 ( مينورسكى در رسالهء ديلميان ) در اصفهان و همدان حكومت مىكردند و اعقاب آنها به نامى ديگر و منشعب از سر سلسلهاى ديگر بنام اتابكان تا اواخر قرن هفتم يزد را در تصرف و حكمروائى داشتند .
دومين فرد از كاكويه شمس الملوك ظهير الدين ابو منصور فرامرز
هامش
( 1 ) - طبقات سلاطين اسلام ص 126 ؛ معجم الانساب و الاسرات . . . ص 323 - 328 .