هم به خصلتهاى برجستهء او در ضمن وقايع تاريخى آن دوران مىشده ، و بدينسان نامى از او در روايات عربى باقىمانده و از آنجا به كتب تاريخ هم سرايت كرده است .
دودمانى كهن از مردم سيستان
فيروز از مردم سيستان بود و ريشه در خاندانهاى اشراف و دودمانهاى كهن ايرانى داشت و به قول ابن اثير در ميان ايرانيان داراى نسبى شريف بود . « 1 » در دوران خلافت على ( ع ) هنگامى كه از سوى آن خليفه سپاهى به سيستان فرستاده شده بود فيروز در يكى از جنگهاى آنجا به اسلام گرائيد و در ولاء يكى از سران عرب آن جنگ به نام حصين بن ابى الحر درآمد و با همان سپاه به بصره آمد و در بصره اقامت گزيد ، حصين كه پس از نام او ذكر مىشود نشانى از ولاء عربى او است كه جاى نسب واقعى او را گرفته است .
فيروز را در جاهائى كه از او نامى برده شده مردى شجاع و دلاور و بخشندهاى بزرگزاده ( نبيل ) و خوشسيما با صدائى بلند آهنگ ( - جهير الصوت ) وصف كردهاند . او پيش از آنكه براى برانداختن حجّاج به ابن اشعث به پيوندد و آهنگ عراق كند با مهلّب به جنگ با خوارج رفته و به آنان شكستهاى سخت داده بود و هنگامى كه ابن اشعث بر حجاج نافرمان شد و به قصد برانداختن او با همهء سپاهيانى كه در اختيار داشت از سيستان آهنگ عراق كرد فيروز هم به همين قصد به كمك او برخاست و همراه او شد . « 2 »
فيروز در بصره
فيروز در بصره هم به شرافت و كرم معروف بود و در ميان مردم قدر و منزلتى داشت و به همين سبب او را هميشه به نشانى احترام با كنيهء ابو عثمان مىخواندند .
حتى حجاج هم با كينهء سختى كه از او در دل داشت وقتى كه او را در جز ،
هامش
( 1 ) . ابن اثير ، الكامل ، ج ط ص 77 به بعد
( 2 ) . فتوح البلدان ، ص 444