يهود در برابر اين مسأله مهم ساكت ننشستند و اعتراض كردند .
( 143 )
( وَ كَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ وَ يَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيداً )
: ( و ما شما را اينچنين امّتى وسط قرار داديم تا شاهدان بر ساير مردم باشيد و رسول بر شما شاهد باشد ) پس امت محمّد صلّى اللّه عليه و إله و سلم در حدّ تعادل و وسط قرار دارد و از جانب صراط مستقيم بسوى چپ و راست يا افراط و تفريط مائل نمىشود ، چون مشركين و وثنىها كه نه به معاد اعتقاد دارند و نه به خدا ، بنابراين تمام همّ آنها زندگى دنيوى و زر و زيور ظاهرى آنست و غرق در ماديّت مىباشند و توجّهى به فضايل معنوى و روحانى ندارند و نصارى به عكس بسوى رهبانيّت ميل كردهاند و كليه كمالات مادّى و جسمى را كه خداوند آنها را در نشئه بشر قرار داده است رها كردهاند و اصحاب روح هستند و چون اسباب مادى را كنار گذاشتهاند نتيجه را هم باطل كردهاند ، چون دنيا مزرعه آخرت و سبب نيل به آنست ( يهود هم كه مانند مشركين غرق در مادّيت و زر پرستى مىباشند ) ، امّا امّت اسلام به تحقيق بين اين دو كمال و سعادت را جمع نمودهاند و ماديّت و معنويّت را در حد اعتدال برگزيدهاند ، پس اسلام امتى متعادل و ميانه است كه هر دو طرف با آن سنجيده مىشوند ، لذا اين امت شهيد و گواه است بر ساير امم .
و بر همه آنان ، فرد اكمل و اتمّ آنها شاهد است ، يعنى نبى اسلام صلّى اللّه عليه و إله و سلم و با اينكه اين معنى صحيح است اما زمانى صحيح است كه امّت را ميزان بگيريم نه شاهد ، و شهادت بر حقايق اعمال مردم در دنيا عمل مىشود ، مثل انقياد و سرپيچى يا رد و قبول يا صلاح و فساد و اداى اين شهادت در روز قيامت از جانب همه شاهدان ، حتّى اعضاى بدن انسان هم شاهد خواهد بود ، روزى كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله و سلم قيام مىكند و مىفرمايد :
( يا رَبِّ إِنَّ قَوْمِي اتَّخَذُوا هذَا الْقُرْآنَ مَهْجُوراً )
« 1 » ، ( اى پروردگار من ، همانا امّت من اين قرآن را
هامش
( 1 ) - سوره فرقان ، آيه 30 .