( 97 ) عبد الرحمان بن سمره 54 از بزرگان عرب و از صحابهء پيامبر اسلام بود . پيش از اسلام آوردن ، نامش عبد الكعبه بود اما پيامبر اسلام او را عبد الرحمان ناميد . در اواخر عهد عثمان بود كه عبد الله بن عامر به فرمان عثمان وى را به سيستان فرستاد . وى چندى حكومت سيستان را داشت و در زمان معاويه نيز ، در سال 36 ق ، به سيستان آمد امّا چندى بعد احضار شد و تبت و رفر ( زمين داور ) را متصرّف شد . سپس به كابل رفت و كابل را بگشود و بردگان بسيار از آنجا بياورد . پس از قتل عثمان به معاويه پيوست و در مذاكرات راجع به پيشنهادات صلح و استعفاى امام حسن ، يكى از كسانى بود كه از جانب معاويه به عراق رفت . در زمان معاويه مجددا به سيستان مراجعت كرد . عبد الرحمان مسجد آدينه را در سيستان بنا كرد و محراب آن به حسن بصرى نهاد . عبد الرحمان مدّت سه سال در سيستان بماند و ، سپس ، به درخواست بزرگان سيستان مبنى بر تعيين امام ، عباد بن الحصين الحبطى را نايب خود كرد و به بصره آمد و روزى چند آنجا بود كه زياد بن ابيه به كوفه آمد . عبد الرحمان به ديدار زياد شتافت امّا در كوفه درگذشت . زياد بر او نماز خواند و همانجا به خاك سپرده شد .
( 98 ) سعيد ابن عثمان 54 والى عرب در خراسان و فاتح ماوراء النّهر در دورهء اموى كه معاويه او را در سال 55 ق به جاى عبيد الله ابن زياد به امارت خراسان فرستاد . او با لشكرى به خراسان رفت و از آنجا به ماوراء النّهر تاخت . با خاتون بخارا صلح كرد و از آنجا 30 تن از بزرگزادگان بخارا را به عنوان گروگان با خود برد . پس از تصرّف ماوراء النّهر ، به خراسان بازگشت و آن 30 تن را با خود به مدينه برد و به باغبانى و برزگرى گماشت و عاقبت هم به دست آنها به قتل رسيد .
( 99 ) سلم بن زياد 54 پس از به حكومت رسيدن يزيد ، از جانب او به خراسان رفت و از آنجا به ماوراء النّهر لشكر كشيد و با سپاهيان عجم به جنگ پرداخت و آنان را شكست داد . پس از آن ولايت سيستان را به طلحة الطلحات داد ، ولى چندى بعد بر او خشم گرفت و طلحه گريخت . پس از مرگ يزيد ، سلم بن زياد خراسان را به عرفجة بن عامر السعدى سپرد و خود به سوى مكه رفت . در راه عبد الله بن خازم را ديد و حكومت خراسان را به او داد .
تاريخ فرشته از آغاز تا بابر ( فارسى ) — صفحة 647
مساهمون: محمد رضا نصيرى
ص٦٤٧