بن عامر واگذار گرديد و او عبد الله بن خازمه را خليفت كرد و به خراسان فرستاد . عبد الله بن عامر در 34 ق مجاشع ابن سعود بن نقلبهء سلمى ، از دلاوران عرب را به سيستان و بلوچستان فرستاد و شهرهاى نيشابور ، بلخ ، فارياب ، طالقان ، طبرستان ، هرات ، كابل ، مرو الرود ، طوس و ابيورد را متصرف شد .
عبد الله مردى دلير و سخاوتمند بود ، به عمران و آبادى علاقه وافرى داشت و از سرداران بزرگ بنى اميه محسوب مىشد .
( 82 ) طبرستان 52 نام سرزمين مازندران در مآخذ اسلامى . نام پهلوى آن تپورستان بوده است .
( 83 ) استرآباد 52 ولايت سابق شمال ايران از شمال به رود اترك ، از جنوب به شاه كوه ، از غرب به درياى خزر و هزار جريب و از شمال به بجنورد محدود بود . شهرستان گرگان كنونى قسمتى از ولايت سابق استرآباد است .
( 84 ) سيستان - سجستان 53 مورّخان قديم يونان سرزمين واقع در مسير سفلاى هيرمند را « درانگيانا » مىخواندند . ضبط ديگرش زرنگاى يا سرنگاى مىباشد . سكستان يا سگستان ( سرزمين سكاها ) نام ديگر اين ناحيه است . سيستان را به مناسبت واقع شدن آن در جنوب خراسان « نيمروز » ( سرزمين جنوبى ) نيز خواندهاند .
( 85 ) احنف ابن قيس 53 مشهور به ابو بكر ( ضحاك ) ابن قيس مرى تميمى . از بزرگان و سادات عرب در آغاز اسلام . در بصره چشم به جهان گشود و به ديدار پيامبر نايل نيامد . بعد از فوت پيامبر به مدينه رفت و در فتح ايران با سپاه ابو موسى و سپس ابن عامر همراه بود و قهستان و هرات و مرو و مرو الرود و بلخ و بعضى نواحى ديگر را در خراسان فتح نمود . در عهد على ( ع ) در واقعهء جمل شركت نكرد ولى در جنگ صفين همراه حضرت على بود . معاويه او را عتاب كرد و احنف جواب سخت به او داد . در آخر عمر حكومت خراسان و در سن هفتاد سالگى در كوفه وفات يافت ( 67 ق ) . او از دلاوران و بزرگان و زبانآوران عصر خود بود و در حلم به دو مثل مىزنند .
تاريخ فرشته از آغاز تا بابر ( فارسى ) — صفحة 644
مساهمون: محمد رضا نصيرى
ص٦٤٤