مقالهء دوم در ذكر توجه و استغراق آن حضرت بدرگاه الهى
چون آباء و اجداد آن حضرت با علو نسب سيادت و مراتب سلطنت معنوى فقر و درويشى و رياضت و مجاهده را ضميمهء آن مراتب عاليه گردانيده از زمرهء ارباب سلوك و مشايخ و اهل اللّه بودهاند و هميشه خوارق عادات از آن برگزيدهء درگاه إله سزميزده و آن حضرت نيز بميامن اين مواهب عظمى و وفور عقيدت و پاك اعتقادى بمقتضاى الولد سرابيه مورد الهامات غيبى و مهبط فيوضات لاريبى و جامع سلطنت صورى و معنوىاند بحسب ارث بهره تمام از مقامات عاليه اجداد عاليمقام دارند و با وجود نشاء تعلق و باده مرد آزماى ظاهر آرائى كه لازمهء سلطنت و جهاندارى و انتظام بخشى امور عالم است خوارق عادات از آن حضرت بسيار مشاهده شده كه تفصيل آنها موجب اطناب است و هيچ وقت از توجه و استغراق بدرگاه الهى غافل نبوده در هنگام توجه و عرض حاجات چنان مستغرق بحر وصول درگاه احديت ميگردند كه گوئيا از بدن خلع گشتهاند و در جميع امور دولت بتفأل و استخاره عمل نموده بى مشورة الهى مرتكب هيچ امرى از امور سلطنت و انتظام مهام مملكت نميگردند و آنچه نص قرآن مجيد نهى نمايد اگر چه عاجلا بحسب ظاهر محظورات لازم آيد مصلحت الهى را منظور داشته پيرامون نمىگردند .