شفقت شد و مواجب مقرب الخاقانى على قباد بيگ به مبلغ « 1 » سيصد تومان قرار يافت و الكاى ابرقوه « 2 » به تفنگچى آقاسى مفوض گرديد « 3 » و داروغگى دار السلطنهء قزوين به كرجاسبى « 4 » بيگ و بيه « 5 » پس به صفى قلى بيگ « 6 » شيرهچى باشى و يزد « 7 » به امام ويردى بيگ و شيراز به باداداه بيگ ارسطاو يوزباشى غلامان كه در آن روز خدمات « 8 » شايسته نموده بودند « 9 » تفويض يافت و ساير جماعت از قورچيان و غلامان و غيره كه فدويت و اخلاص از ايشان به ظهور رسيده بود ، به انعامات و خلاع فاخره « 10 » سربلند گرديدند . « 11 »
اين قضيهء عظمى كه چرخ ديرسال به آن غرابت حالى « 12 » مشاهده « 13 » ننموده بود ، به نيروى اقبال بيزوال اعليحضرت ظلّ اللّهى « 14 » به سهولت و آسانى گذشت و آنچنان غبار فتنه كه به صرصر بىپروايى بادپيمايان « 15 » در هيجان « 16 » آمده بود ، به آب شمشير سياست خديو زمان « 17 » فرو نشست . اميد كه پيوسته « 18 » وسادهء سلطنت و سرير عزّت به وجود فايض الجود اين برگزيدهء خالق « 19 » مهربان آراسته بوده ، درگاه اين مفخر تاج و دين « 20 » ملجأ و معاذ « 21 » پادشاهان هفت اقليم باد .
منع « 22 » فرمودن شراب « 23 » و ساير امور غير مشروعه « 24 »
ذوق سگالش محمدت حضرت عزّت ، كاروان « 25 » حروف و نقوش را كه از جادهء « 26 » خامه روانهء كشور شهودند ، « 27 » مانند فوج مور كه بر شهد عبور نمايند ، پاى رفتار بسته ، محو لذّت و محبوس حلاوت صحبت مىسازد . فحمدا له ثم حمدا له ، كه « 28 » پس از
هامش
( 1 ) . د : - « به مبلغ » .
( 2 ) . مج ، ده : ابرقو .
( 3 ) . م ، ل : شد .
( 4 ) . م ، ل ، د ، ده : كرجاسى .
( 5 ) . مج : تنه . ده : سه .
( 6 ) . ده : به صفى قلى بيگ ارسطاو يوزباشى . . .
( 7 ) . مج : تزد .
( 8 ) . م : خدمت .
( 9 ) . اساس ، م : بود .
( 10 ) . اساس ، مر : - « فاخر » .
( 11 ) . ل : فرمودند .
( 12 ) . مج : ديرسال حالى به آن غرابت .
( 13 ) . د : - « مشاهده » .
( 14 ) . م ، مج : ظلّ الهى .
( 15 ) . مج : باديه پيمايان .
( 16 ) . م : هيجا .
( 17 ) . م ، مج ، ل ، د ، ده : جهان .
( 18 ) . مج : - « اميد كه پيوسته » .
( 19 ) . مر : - « خالق » .
( 20 ) . مج : ديهيم .
( 21 ) . م ، مج ، ل ، د ، ده : ملاذ .
( 22 ) . مج : ذكر منع .
( 23 ) . م : شرب خمر . ل : شرب .
( 24 ) . م ، مج ، ل : مشروع .
( 25 ) . د : كاردان .
( 26 ) . مج : خباده .
( 27 ) . مج : وجودند .
( 28 ) . اساس : فحمدا له ثم حمدا كه . د : فحمد اللّه ثم حمد اللّه كه . ده : فحمدا ثم حمدا له كه .