جواب : معنا اين است : هرگاه كه ما قرآن را در سينهء تو جمع كرديم آن را قرائت كن . مؤيد آن آغاز آيه است كه مىفرمايد :
« إِنَّ عَلَيْنا جَمْعَهُ وَ قُرْآنَهُ »
يعنى ما آن را جمع و در سينهء تو انباشته مىكنيم . پس قبل از اتمام آن در خواندن قرآن شتاب مكن .
برخى گفتهاند : دليل اينكه قرائت به خداوند نسبت داده شده است اين است كه جبرئيل به امر الهى قرائت مىكند پس در حقيقت خداوند قرائت فرموده است چنان كه افعال درباريان و لشكريان را به ملوك و اميران به جهت اوامر صادره از سوى آنان نسبت مىدهند .
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ إِلى رَبِّها ناظِرَةٌ
« 1 » سؤال 1060 : چرا نظر را به وجه نسبت داده است درحالىكه چشم مىبيند نه صورت ؟
جواب : برخى گفتهاند : مراد از وجوه در اينجا سعادتمندان و اهل و جاهليت در روز قيامت هستند نه چهره به عنوان عضو . ولى اين جواب با آيه بعد كه مىفرمايد :
« وَ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ باسِرَةٌ »
سازگار نيست چون عبوس بودن وصف به صورت است نه شخصيّت و مؤيد آنكه مراد از
« وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ »
صورت به معناى عضو است آيه
« تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ »
مىباشد .
أَ لَمْ يَكُ نُطْفَةً مِنْ مَنِيٍّ يُمْنى
« 2 » سؤال 1061 : نطفه همان منى است . پس چه فائدهاى در ذكر منى پس از ذكر نطفه است ؟
جواب : نطفه در اينجا به معناى قطره است ، چون نطفه بر آب زياد و كم
هامش
( 1 ) . سورهء قيامت ، آيهء 18 : و موقعى كه آن را خوانديم پيرو تلاوت آن شو .
( 2 ) . سورهء قيامت ، آيهء 37 : آيا قطرهاى از منى ريخته شده نبود .