سؤال 716 : اگر مىفرمود : « أ عظت ام لم تعظ » « 1 » مختصرتر بود پس چرا رعايت اختصار نفرموده است ؟
جواب : مراد آنان اين بود كه « خواه اين كار را انجام بدهى و يا اصلا اهل اين كار نباشى براى ما يكسان است » و با اين لفظ بهتر مىتوانستند بىاعتنائى خود را نسبت به مواعظ آن بزرگوار از جمله « ام لم تعظ » برسانند .
فَعَقَرُوها فَأَصْبَحُوا نادِمِينَ فَأَخَذَهُمُ الْعَذابُ
« 2 » سؤال 717 : چرا پس از ندامت و پشيمانى نسبت به جنايتى كردند گرفتار عذاب شدند درحالىكه رسول صلّى اللّه عليه و آله مىفرمايد « الندم التوبة » ؟ « 3 » جواب : ابن عباس گفته است : هنگامى كه عذاب را ديدند نادم و پشيمان شدند درحالىكه وقت توبه آن وقت نيست چنان كه خداى تعالى مىفرمايد :
وَ لَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ
« 4 » برخى گفتهاند : ندامت آنان ندامت ترس از عذاب بوده است نه ندامت توبه و لذا بىفائده بوده است .
رَبِّ نَجِّنِي وَ أَهْلِي مِمَّا يَعْمَلُونَ
« 5 » سؤال 718 : چگونه لوط عليه السّلام طلب رهائى خود و خاندان خود را از عمل لواط مىنمايد درحالىكه لواط از گناهان كبيره است و انبياء عليه السّلام معصوم هستند ؟
جواب : مراد آن حضرت اين بود كه خدايا مرا و خاندان مرا از عقوبت
هامش
( 1 ) . چه نصيحت بكنى يا نكنى .
( 2 ) . سورهء شعراء ، آيات 156 و 157 : آن را كشتند و پشيمان شدند پس عذاب آنها را فروگرفت .
( 3 ) . پشيمانى توبه است .
( 4 ) . سورهء نساء ، آيهء 18 : و توبه نيست براى كسانى كه بديها را انجام مىدهند .
( 5 ) . سورهء شعراء ، آيهء 169 : پروردگارا مرا و اهلم را از آنچه عمل مىكنند نجاتبخش .