بيست فرسخى تيسفون واقع و اقامتگاه خسرو بود در نزديكى نينواى قديم جنگى ما بين روميها و ايرانيها وقوع يافت در اين جنگ اگرچه سردار ايرانى كشته شد ولى قشون ايران پافشارى كرد تا آنكه بالاخره به طرف سنگرهاى خود عقبنشينى نمود و پس از آنكه به آن كمكى رسيد به طرف كانال برازرود رفته و آن را سنگر خود قرار داده براى جنگ حاضر شد و ليكن در اين حيص و بيص ترسى بر خسرو مستولى شد كه در نتيجهء آن قشون ايران را رها نموده فرار كرد با وجود اين لشگر ايران مقاومت نمود تا قواء ايران در نهروان بهم ملحق و دويست فيل جنگى بقشون ايران ضميمه شدند هرقل چون استقامت لشگر ايران را ديد و از آمدن فيلهاى جنگى مطلع شد نقشه اولى خود را كه تعقيب خسرو و محاصره تيسفون بود تغيير داده به گنزك يعنى به طرف شمال رفت ( 627 ميلادى )
خلع و قتل خسرو پرويز
شكست خسرو در دستگرد و مخصوصا فرار او از قشون باعث هيجان نجباء و مردم در تيسفون گرديد رفتار بد خسرو با شهربراز و توهينى كه به نعش شاهين كرده بود بر تنفر مردم افزود نوشتهاند كه خسرو تمام سرداران خود را از اين جهة كه فاتح نشده بودند كشت و ميخواست شهربراز را هم به قتل رساند و حال آنكه شهربراز و شاهين بواسطهء فتوحات سابقشان خيلى محبوب القلوب بودند در اثر اين تنفر خسرو را از سلطنت خلع نموده و در محبس تاريك انداخته بعد از چندى كشتند ( 628 ميلادى ) در اين قضيّه فرمانده ساخلو تيسفون پيش قدم بود و نجباء و مردم با او همراهى كردند تنفر و كينه دشمنان خسرو باندازهاى بود كه در محبس مهرداد پسر او را در جلو چشم او سربريدند . از وقايع مهمه سلطنت خسرو يكى طغيان آب فرات و دجله است كه تمام بين النهرين را فراگرفته آن را مبدل به باتلاقى كرد و ديگرى طاعونى است كه بروز و كشتار زيادى نمود .