را براند و گفت : « در موقع خود آقاى او شرائط را خواهد دانست » پس از آن سفيرى از روم نزد نرسى آمده شرائط سنگينى براى صلح معين كرد كه از اينقرار بود : اول - واگذارى پنج ولايتى كه در ساحل يمين رود دجله واقع بود . دوم - عدم دخالت ايران در ارمنستان و واگذارى قلعه زنتا ( واقع در آذربايجان ) بمملكت مزبوره . سوم - تسليم بر اينكه مملكت ايبرى « 1 » تحت الحمايه روم است . اهميت اين مطلب از اينجا بود كه مردم ايبرى در بندهاى قفقازيه را در دست داشتند . چهارم اعتراف به اينكه رود دجله سرحد دولتين است . پنجم نصيبين « 2 » يگانه محلى براى مبادلهء مال التجاره ما بين ايران و روم خواهد بود ( اين فقره را مينويسند به خواهش نرسى حذف كردند ) اگرچه محققا معلوم نيست كه اسامى اين پنج ولايت چه بوده ولى از اينكه در زمان شاپور دوم ولايات مزبوره به ايران مسترد شده و محققين ولايات مسترده را از قرار ذيل معين كردهاند ميتوان گفت كه همين ولايات در اين زمان بروميها واگذار شده بود .
1 - ارزون 2 - مك 3 - زابده 4 - رحيمه 5 - كاردو يا كردو « 3 » ماركوارت اسامى اين پنج ولايت را اين طور مىنويسند : ارزن - آنگل - سفن - زابده - كردو « 4 »
دجله موافق اين عهدنامه سرحد دولتين شد ( 297 ق . م ) و همجوارى روم آذربايجان و تيسفون را در تحت تهديد درآورد در هيچ زمانى چه در دورهء اشكانيان و چه بعد از آن ايران چنين عهدنامه بدى با دولت روم منعقد ننموده بود و اگر شاپور بزرگ چند سال بعد اين شكست ايران را جبران نكرده و اين عهدنامه را لغو ننموده بود تهديد دائمى روم براى استقلال دولت ساسانى خيلى گران
هامش
( 1 ) - گرجستان حاليه .
( 2 ) -Nissibin .( 3 ) -Arzanene , Moksoene , Zabdicene , Rehimene , Croduene .( 4 ) -Marquart . Eranshahr . etc Berlin . 1901 P . 25