شهر را تعمير كرده ساخلوى در آنجا گذاشت و پس از آن از راه خليج ترم ( سالونيك كنونى ) به كرنت درآمد . نمايندگان دول يونانى ، كه با ايران بودند در اينجا اجتماع كرده فرناباذ را مانند يك نفر ناجى با آغوش باز و هلهلهء شادى پذيرفتند ( 393 ق . م ) .
بعد در پايان شادمانىها ، چنان كه عادت يونانىها بود ، بمسئلهء اصلى يعنى پول رسيدند .
فرناباذ نه فقط پول داد ، بلكه امر كرد ، ديوار آتن را ، كه در نتيجهء جنگ پلوپونس خراب كرده بودند ، از نو بسازند و آتنىها با پول ايران شروع بساختن آن كردند .
اوضاع يونان اين زمان از اين وقايع و وقايع ديگر ، كه بيايد به خوبى معلوم است :
باوجود ضعف ايران آن روز و دربارى مانند دربار اردشير ، كه پروشاتها ، آتسساها و آمستريسها در آن سلطنت ميكردند و جنايتهائى ، كه پىدرپى در اين دربار روى ميداد ، ( چنان كه بيايد ) نفوذ شاه در يونان باعلى درجه بود ، چه يونانىهاى اين زمان غيراز اسپارت ، كه آن هم به زودى مانند ساير يونانىها شد ، همه خواهان برترى ايران بودند و طلاى ايران ، كه از زمان داريوش دوّم بيونان رخنه كرده بود ، در اين زمان حكمران واقعى يونان بشمار ميرفت . براى اثبات اين نظر كافى است بخاطر آريم ، كه در زمان داريوش بزرگ و خشيارشا هم بحريّهء ايران نتوانست در آبهاى پلوپونس لنگر اندازد و در سواحل آن قشون پياده كند .
اين كار اجراى نقشهاى بود ، كه دمارات قبل از جنگ سالامين به خشيارشا پيشنهاد ميكرد ( رجوع شود بصفحهء 786 ) .
مذاكرات آنتالسيداس
در باب ديوارهاى آتن بايد در نظر داشت ، كه اقدام ايران در ساختن آن براى آزردن اسپارتىها بود ، زيرا آنها هيچگاه نميخواستند ديوارها و استحكامات پيره « 1 » ساخته شود و بايد بخاطر آورد ، كه اين ديوارها را تميستوكل آتنى ساخت و ، چون اسپارتىها از اين بابت خيلى نگران بودند ، پس از اينكه بهمراهى ايران بر آتن غلبه كردند ، ديوارها را از بيخوبن برافكندند . وقتى كه خبر ساخته شدن ديوارهاى آتن به لاسدمونيها رسيد ، در انديشه و نگرانى زياد شدند ، بخصوص كه ميديدند كنن آتنى بحريّهء
هامش
( 1 ) -Piree .