تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مازندران و استرآباد ( فارسى ) — صفحة 245

مساهمون:

ص٢٤٥
احمد ملا صفر على را اضافه كرد . در مسجد جامع فرمانى از شاه سلطان حسين بتاريخ شوال 1106 هست كه در واقع نظير فرمانهايى است كه در مسجد جامع لاهيجان و آمل ديده مىشود . « 93 » در عباس آباد 6 ميلى اشرف اقامتگاه سلطنتى شاه عباس است كه مسافران اين حدود ايران اطلاع كمى از آن دارند در آنجا يك درياچهء مصنوعى است كه آب نهر سارو و شاه كيله از آنجا سرچشمه مىگيرد . « 94 » مكنزى بين پاسند و خورشيد كلا نام دهات ذيل را برده است : خليل خيل ، زيكاوند ، كلاك و قلعه پايان . « 95 » در آن موقع سه جزيره بود يكى بزرگ كه در سال 1840 ميلادى قسمتى از شبه جزيره ميان كله شده بود و دو جزيرهء كوچك . روسها جزيرهء بزرگتر را ارست و دو جزيرهء ديگر را اوژنى و اشك مىناميدند . « 96 » در تاريخ مازندران ظهير الدين ، تميشه كوتى بانصران و تميشه بانصران را ذكر مىكند . « 97 » سابقا قريه‌اى بود موسوم به الوند كيا در مشرق خرابهء شهر . بعضى از سكنهء آن بدست تركمنها بقتل رسيدند و بعضى ديگر پراكنده و عده‌اى از ايشان نيز در سركلا در دو ميلى آنجا ساكن شدند . « 98 » ده شصت كلا كه لقب منوچهرى شاعر دربار فلك المعالى از آنست - منوچهرى تا 1041 مسيحى زنده بود - ديگر وجود ندارد . « 1 » « 99 » ما از تواريخ ذيل كه راجع به استراباد و گرگان نوشته شده است اطلاع داريم . اين ده تاريخ استراباد تأليف ابو سعيد عبد الرحمن بن محمد الادريسى وفات 405
هامش
( 1 ) - ابو النجم احمد بن قوص بن احمد منوچهرى دامغانى كه گفته‌اند مداح فلك المعالى منوچهر بوده است ملقب به شصت كله نبوده . براى مزيد اطلاع به صفحهء ن ديباچهء ديوان منوچهرى كه به كوشش آقاى محمد دبپر سياقى بسال 1326 چاپ شده است ، رجوع كنيد . مترجم