بهرهء چهارم نثر فارسى
از نخستين سالهاى سدهء دهم تا ميانهء سدهء دوازدهم هجرى
وضع عمومى نثر و ويژگيهاى آن
1 ) اگر خوانندهء اين كتاب ببحث كوتاهى كه دربارهء « اختصاصات نثر و سبك آن در سدهء نهم و آغاز سدهء دهم » داشتهام « 1 » مراجعه كرده باشد ، مىتواند در اينجا دنبالهء همان مبحث را بگيرد و بىآنكه در آغاز اين عهد تغيير محسوسى در آن مطلبها احساس نمايد ، كار تحقيق را دنبال كند . علت روشنست : نشانهء دولت صفوى هنگامى بر پيشانى سدهء دهم نقش مىبست كه هنوز نگارندگان عهد تيمورى بر كار و سرگرم نشر آثار خود بودند ، خواه آن گروه كه از بيم كشتار قزلباش بروم و فرارود و هند گريختند و خواه آنان كه رضا به قضا دادند و در زادگاه خود ماندند . همهء اين گروه كه برخى از آنان مانند صفى و خواندمير و فاضل خنجى را در همان مجلد پيشين شناختهايم ، همان تربيت و
هامش
( 1 ) - همين كتاب ، ج 4 ص 464 .