اصحاب كهف بر آن نوشته شده بود ، عقايد و دين آنها هم در همان لوح ثبت شده و تعدادشان هفت نفر بوده ) ( ج 3 / ص 61 معجم البلدان ) .
كهل
: كَهْل موى سپيدى كه بر سر و رويش ظاهر شده در آيه گفت .
وَ يُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَ كَهْلًا وَ مِنَ الصَّالِحِينَ
- 46 / آل عمران .
و اكتهل البنات : در وقتى گفته مىشود كه گياه همچون حالت پيرى رو به خشكى و پژمردگى باشد ، شاعر ميگويد :
موزّر بهشيم النبت مكتهل « 1 » .
( آن گياه و بوته گل با ساقههاى زيبايش به رشد كامل رسيده ) .
كهن
: كَاهِنْ : كسى است كه از اخبار گذشتهء دور با نوعى ظن و گمان خبر ميدهد ولى - عراف - كسى است كه با همان ظن و گمان از اخبار آينده سخن ميگويد .
در باره اين دو كار كه اساسش بر گمانى است كه امكان خطا و ثواب در آن هست پيامبر خدا كه سلام و درود خدا بر او باد فرموده است .
مَنْ أتى عرّافا او كاهنا فصدّقه بما قال ، فقد كفر بما انزل على ابى -
هامش
( 1 ) مصراع فوق از قصيده اعشى شاعر قبل از اسلام است كه گلى رشد يافته و به حد بلنديش رسيده را زيبا وصف مىكند ميگويد :يضاحك الشّمس منها كوكب شرق * - موزر بعميم النبت مكتهل .گوئى نور خورشيد با زردى طلائيش رنگ سبز گياه را در بر گرفته و تمام ساقهاش به زيبائى رشد يافته . ( ديوان - مقاييس - لسان ) .