مِمَّا عَمِلَتْ أَيْدِينا
- يس / 71 و
لِما خَلَقْتُ بِيَدَيَّ
- ص / 75 عبارت از سرپرستى او نسبت به خلق است با قدرتى كه جز او براى كسى ميسور نيست . با لفظ - يد - بيان شده تا معنى براى ما متصوّر شود زيرا دست بهترين عضويست كه كار با آن انجام مىشود و در ميان ما چنين است تا خصوصيت و ويژگى معنى قدرت او براى ما تصور شود نه اينكه تشبيهى باشد و گفتهاند اين كار از سوى خداوند يعنى سرپرستى او نسبت به مخلوق با نعمتهائى است كه براى آنها معين فرموده .
حرف ( ب ) در بيدى در آيه آخر مثل حرف ( ب ) در عبارت ( قطعته بالسكين ) نيست يعنى آن را با كارد تكه تكه كردم بلكه مانند حرف ( ب ) در عبارت - خرج بسيفه - است يعنى شمشيرش با او بود .
پس به اين معنى است كه مخلوقات را آفريده و دو نعمت دنيا و آخرت كه اگر آنها را رعايت كنند سعادت بزرگى نصيبشان خواهد شد . اما آيه :
يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ
- الفتح / 10 يعنى يارى و نعمت و قدرت او برتر است - رجل يَدِيٌّ و امرأةٌ يَدِيَّةٌ - مرد و زن صنعتگر . آيه :
وَ لَمَّا سُقِطَ فِي أَيْدِيهِمْ
- الاعراف / 17 يعنى پشيمان شدند كه سقط و اسقط - هر دو درست است و همان افسوس خوردن است كه غالبا پشت دست را به دهان مىبرند . خداى تعالى فرمود :
فَأَصْبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيْهِ عَلى ما أَنْفَقَ فِيها
- الكهف / 42 و آيه
فَرَدُّوا أَيْدِيَهُمْ فِي أَفْواهِهِمْ
- ابراهيم / 9