مثل آيه :
وَ هُوَ الْغَفُورُ الْوَدُودُ
- البروج / 14 و
إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ
- هود / 90 پس ودود در بر گيرنده و متضمّن مفهومى است كه در آيه زير به آن اشاره دارد كه :
فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ
- المائده / 54 كه معنى محبت خداى تعالى نسبت به بندگانش قبلا گفتيم و همچنين معنى محبت ما نسبت به او ، بعضى از دانشمندان گفتهاند معنى مَوَدَّة و محبت او نسبت بندگانش همان توجه و مراعاتيست كه نسبت بايشان دارد روايت شده است كه
« إن اللّه تعالى قال لموسى ، أنا لا أغفل عن الصغير لصغره و لا عن الكبير لكبره و أنا الوَدُودُ الشكور » .
( يعنى اى موسى از حالات بندگان و هر چيزى كه كوچك باشد بخاطر كوچكيش و بزرگ باشد بخاطر بزرگيش غافل نيستم زيرا با محبت و شكور هستم ) .
اين حديث همان معنى آيه :
سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا
- مريم / 96 است و همين طور آيه :
فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ
- المائده / 54 در مورد معنى دوم - ود - كه همان تمنا و آرزو است آيه :
وَدَّتْ
طائِفَةٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ لَوْ يُضِلُّونَكُمْ - آل عمران / 69 و
رُبَما يَوَدُّ
الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ كانُوا مُسْلِمِينَ - الحجر / 2 و
وَدُّوا
ما عَنِتُّمْ - آل عمران / 118 و
وَدَّ
كَثِيرٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ - البقره / 109