نُون : ماهى بسيار بزرگ حضرت يونس پيامبر - ذو النُونِ - ناميده شد :
ذَا النُّونِ
- الانبياء / 87 زيرا آن ماهى بزرگ او را بلعيده بود . شمشير حارث بن ظالم هم ذو النون ناميده شده .
نوء
: ميگويند - نَاءَ بجانبه يَنُوءُ و يَنَاءُ يعنى رو گردان شد و پشت كرد . ابو - عبيده گفته است - نَاءَ مانند ناع است يعنى برخاست و أَنَأْتُهُ يعنى انهضته او را به برخاستن واداشتم . در آيه فرمود :
لَتَنُوأُ
بِالْعُصْبَةِ - القصص / 76 كه ناء مثل ناع يعنى برخاستن خوانده شده است كه عبارت از تكبر است مثل - شمخ بأنفه و ازور جانبه - تكبر ورزيد و رو گردان شد .
نأي
: ابو عمره گفته است - نَأَى مثل نَعَى است يعنى اعراض كرد و رو گردان شد ابو عبيده ميگويد يعنى دور شد . باب افتعال اين واژه هم به همان معنى است - مُنْتَأَى مكان دور - نُؤْي - سبزه اطراف چادرها كه از آب روان دور افتاده است و آب از آن دور است آيه نَاءَ بجانبه . بمعنى از آن دور شد قرائت شده است نِيَّة هم مصدر است و هم اسم از - نَوَيْتُ و آن توجه دل و قلب به كار است و از اين واژه نيست .