با واژه - نور - نام ميبرد در آيه :
اللَّهُ نُورُ
السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ - النور / 35 كه براى مبالغه كارش به چنين نامى ذكر مىشود .
نَار - يعنى آتش به اين جهت است كه شعلهاش با حس مشهود است و ديده مىشود .
أَ فَرَأَيْتُمُ النَّارَ
الَّتِي تُورُونَ - الواقعه / 71 و
مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِي اسْتَوْقَدَ ناراً
- البقره / 17 و براى مجرد حرارت و آتش دوزخ آيه :
النَّارُ وَعَدَهَا اللَّهُ الَّذِينَ كَفَرُوا
- الحج / 72 و
وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ
- البقره / 24 و
نارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ
- الهمزه / 6 و همين مفهوم در جاهاى ديگر قرآن ذكر شده و براى آتش جنگ آيه :
أَوْقَدُوا ناراً
لِلْحَرْبِ - المائده / 64 يعنى اين چنين آتش جنگ را بر افروختند .
گروهى از دانشمندان گفتهاند - نَار و نُور - از يك اصل و ريشه واحد هستند و در بيشتر موارد بجاى هم به كار ميروند و استعمال ميشوند اما نار يا آتش چيزيست كه در دنيا به كار نيرو گرفتن از آن مصرف مىشود و نور متاعى است براى آنها در آخرت بنابراين نور براى اقتباس از يكديگر در آخرت به كار رفته است . آيه :
نَقْتَبِسْ مِنْ نُورِكُمْ
- الحديد / 13 تَنَوَّرْتُ ناراً أبصرتها - آتشى افروختم كه با آن به بينم .