و نصرت بنده به خداوند ، عبارت است از يارى به بندگان خدا و قيام به حفظ حدود احكام خداوند ، و پاسدارى و رعايت ، پيمان خداى ، فرمانبردارى از احكام
هامش
حيات است كه در پهنه آفرينش فراگير است و تمام نظم و گردش عوامل حياتى بسوى هدف حيات در كارند و از نعمتهاى بيكرانش برخوردار ، رساننده روزى مار و مور اگر چند بىدست و پايند و زور - با ايجاد و زايش آغاز و با تائيدات و سنتهاى ابدى ازلى او رويش و فرسايش دنبال مىشود ، اما نصرت و يارى تشريعى و ارادى او نسبت به انسان و تكامل او از بعثت پيامبران و تائيد آنان آغاز و تا بىنهايت و حضور در حضرت الهيت ادامه دارد .
بگفته جلال الدين مولوى :جمله ذرات زمين و آسمان * لشگر حقند گاه امتحانباد را ديدى كه با عادان چه كرد * آب را ديدى كه در طوفان چه كرد ؟آنچه بر فرعون زد آن بحركين * و آنچه با قارون نمودست اين زمينو آنچه آن با بيل با آن پيل كرد * و آنچه پشه كله نمرود خوردو آنكه سنگ انداخت داودى بدست * گشت ششصد پاره و لشگر شكستسنگ ميباريد بر اعداى لوط * تا كه در آب سيه خوردند غوطگر بگويم از جمادات جهان * عاقلانه يارى پيغمبرانمثنوى چندان شود كه چهل شتر * گر كشد عاجز شود از بار بربنابراين پنج شرطى كه مقدمه يارى خداوند و يافتن استقامت و نداشتن خوف و حزن و مژده و بشارت بهشت و رضوان خداست در واقع مستجاب شدن دعاى انسانها در رسيدن به يارى و نصرت خداوند است مفاهيمى است كه از مجموعه آيات قرآنى در اين مورد بدست ميآيد و همان :
1 - به يارى بندگان خداوند برخاستن 2 - قيام به حفظ حدود احكام او .