نصح
: نُصْح - كار و سخنى است كه مصلحت اوست و همنشين در آن باشد ، در آيه گفت :
لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسالَةَ رَبِّي وَ نَصَحْتُ
لَكُمْ وَ لكِنْ لا تُحِبُّونَ النَّاصِحِينَ - الاعراف / 79 « 2 » و
وَ قاسَمَهُما إِنِّي لَكُما لَمِنَ النَّاصِحِينَ
- الاعراف / 21 « 3 » و آيه
وَ لا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِي
إِنْ أَرَدْتُ أَنْ أَنْصَحَ لَكُمْ - الاعراف / 62 « 4 » براى نصيحت خالصانه ميگويند - نَصَحْتُ له الود - چنان كه در عسل خالص هم - نَاصِحُ العسلِ - گفته مىشود .
نَصَحْتُ الجلدَ - چرم را دوختم ، نَاصِح - يعنى خَيَّاط و - نِصَاح - ريسمان و نخ . در آيه :
تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً
- التحريم / 8 كه به يكى از دو معنى ، با اخلاص يا ثابت و استوار تعبير مىشود ( توبه با اخلاص و ثابت ) نَصُوح و نَصَاح هر دو صحيح است مثل - ذهوب و ذهاب - بمعنى
هامش
( 2 ) سخن صالح پيامبر به قوم نافرمان و تبهكار خويش است كه در آغاز زلزله و عذاب و فرجام كارشان به آنها ميگويد من ابلاغ رسالت خداى نمودم و شما را نصيحت كردم اما شما از روى جهل و غرور ناصحان را دوست نميداريد .
( 3 ) شيطان بدروغ سوگند خورد كه من خيرخواه شما هستم . منظور حضرت آدم و زوجه اوست .
( 4 ) سخن حضرت نوح به مخالفين است ميگويد نصيحت من براى شما سودمند نيست كه بخواهم با هم پندتان دهم .